A sua pesquisa
Resultados 250 recursos
-
Chus Pato / Traducción de Ana Gorría / Prólogo de Alba Cid Con casi tres décadas ya de trayectoria, la poeta en lengua gallega Chus Pato (Ourense, 1955) es hoy por hoy una voz respetada en el panorama poético internacional. Sin embargo, su presencia sigue siendo parcial en la edición en español. Este primer volumen de su poesía reunida sale al paso de esta urgencia y presenta los primeros tres libros de la autora: Urania (1991), Heloísa (1994) y Fascinio (1995). Chus Pato es, probablemente, una de las primeras poetas en España que aborda y asume en su escritura el amplio espectro de la Posmodernidad, de la revolución en torno a la identidad de género a la conciencia territorial del lenguaje como vía transformadora de lo político. Pero su apuesta no se agota al señalar tales problemas y levantar viaductos para circularlos, trasladando al texto una crisis epocal en un ejercicio que, en ocasiones, conduce a la afasia expresiva o la filigrana puramente conceptual, eso que Terry Eagleton ha denominado «metafísica negativa». La poesía de Pato se erige alegremente como monumento de placer expresivo; donde la raíz teórica, al hundirse con fuerza, no menoscaba el ánimo celebratorio, la humana sentimentalidad, la pura floración lingüística. «Quisiera con mis versos comunicar Lengua: escritura (hubo un tiempo en que el habla era creación), creación de las abuelas, de las treinta generaciones de abuelas que me precedieron y hablaron en gallego, de las treinta o más generaciones de abuelas que me precedieron y hablaron una lengua extinta de la que yo conservo ecos en el gallego actual, y de aquellas otras, sin nombre, que crearon la lengua al pie de los sepulcros, levantando la construcción con sus dedos, y cerrando el túmulo con grandes lastras de la memoria. Abuelas Mías-Nuestras contrarquitectas de las grandes Casas de la Vida: de la Muerte. Del idioma.»
-
La obra de Miguel Hernández, vapuleada y amada en igual medida tanto en su época como con posterioridad a su muerte, circulo en la posguerra apenas o nada: publicada fragmentariamente y por editoriales foráneas, por ejemplo Losada, de origen argentino, y sesgada por la censura, como la propia vida del autor, la misma no contaba con dimensiones precisas, ni mucho menos constituía una producción ordenada y fijada por la crítica especializada. No obstante, el tardío franquismo no pudo impedir el regreso lento pero sostenido del interés por el poeta y su apremiante reivindicación. El espesor intimista y combativo de sus poemas encontraron un paradigma transparente, por citar el caso más representativo, en el álbum que Joan Manuel Serrat dedica al oriolano en 1972.
-
De entre as múltiples perspectivas desde as que o espazo pode ser analizado, o Centro de Investigación de Procesos e Prácticas Culturais Emerxentes delimitou como tema dunha das súas xornadas de reflexión o «espazo público», é dicir, o espazo da sociabilidade, do debate, da circulación de ideas, do exercicio da cidadanía e da política. Neste volume recóllese parte das intervencións presentadas no Simposio «Novo espazo público: a emerxencia cultural», que se desenvolveu en Santiago de Compostela no mes de maio do ano 2015. Dado que a maioría das persoas que acudiu á chamada do CIPPCE se dedica á literatura, nas súas contribucións esta manifestación creativa amósase como óptica fundamental de achegamento ao espazo público. Algunhas delas analizan o espazo público (a cidade, por exemplo) tal e como aparece contemplado desde a creación artística e literaria, mentres que a maioría trata o espazo literario como un ámbito no que non poderían deixar de manifestarse moitos aspectos actuais do espazo público xeral ao que pertence. Entre eles, destacan dous que se repiten en diferentes traballos. O primeiro ten que ver cos efectos de Internet e das redes sociais sobre os procesos de creación e recepción. En todo caso, esta énfase no espazo virtual aparece parcialmente equilibrada pola abordaxe da performatividade e das dimensións físicas e corporais do espazo que se leva a cabo noutras achegas. O segundo aspecto que sobresae é a presenza das mulleres e das cuestións de xénero.
-
L'été est la saison des festivals, et cette année encore, nous avons eu droit à un splash! Festival caniculaire et créatif. En juillet 2015, cette jeune manifestation a fêté ses 18 ans d'existence en mettant à l'honneur, comme à l'accoutumée, la musique, la culture et les arts. Le street art et le graffiti font partie intégrante du splash! depuis sa première édition, en 1998. Dans l'enceinte de la ville de fer, Ferropolis, on y a, une fois de plus, peint de toutes les couleurs, enroulé du film plastique et construit en bois.
-
This text is based on the idea of how mass-media produce an invisible but powerful general pedagogy. In the case of the cinema, in a context of cultural globalization, image produces and reproduces visions of the social world. It is important and necessary to rethink critically the social space through its representation in a few number of famous and representative contemporary films. Thus, this article attempts to understand the collective imagination, its limits and its forms of cultural and political influence in today's society.
-
"PICHAÇÃO" não é graffiti. Esta é uma distinção que só acontece no Brasil. Quer maior subversão que assinar uma cidade que parece não ter sido projetada para você, com seu nome inventado? "Luz, Câmera, PICHAÇÃO" é o primeiro documentário que conta com a presença apenas de pichadores (as), sem ninguém de fora da cultura, muito menos especialistas ou intelectuais, afinal de contas, é a fala do pichador, quase nunca ouvida, suas formas de socialização, suas histórias de vida, suas grafias, seus sucessos, seus riscos, suas perdas e seus ganhos que os compõem por inteiro. Desta maneira, fugindo de explicações vindas de fora, que cairiam no risco da redução, o filme, focado especialmente na cultura da PICHAÇÃO no Rio de Janeiro, conhecida como Xarpi Carioca, propõe uma convivência e uma simpatia direta com o que aparenta, à primeira vista, ser incompreensível e, justamente por isso, alvo de tanta violência. Família, emprego, amigos, amores, riscos, afetos, rua, cidade, madrugada, ou seja, um filme que trata, sobretudo, de aflições comuns a uma juventude urbana periferizada contemporânea. O quanto de pichador há em todos nós? Direção: Gustavo Coelho, Marcelo Guerra e Bruno Caetano Edição: Marcelo Guerra e Bruno Caetano Produção: Gustavo Coelho e Marcelo Guerra Pesquisa: Gustavo Coelho Áudio: Fátima Araújo Música Original: Manga Fina Videografismos: Cerotreees Site e Logo: Eduardo Conceição e-mail: producao@luzcamerapichacao.com.br -- First of all, “PICHAÇÃO” is not graffiti. It is something distinct that only happens in Brazil. What a subversion it is to sign the whole city with your own made-up name, especially a city that seems not to be projected for you? "Lights, Camera, PICHAÇÃO" is a documentary with the presence of only “pichadores”, excluding anyone that is not part of this culture, even specialists or intellectuals, seeing that it is the “pichador’s” voice, his forms of socialization, his histories, his meetings, his folders, his missions, his typography, his risks, which compose them entirely. So, running away from the reduced explanations announced from outside of this culture, this documentary, focused especially on the “PICHAÇÃO” from Rio de Janeiro, well-known as “Xarpi Carioca”, proposes a companionship and a sympathy with what, at a first view is incomprehensible, and because of that, a justified target for violence. Family, jobs, friends, loves, risks, affects, street, city, dawn, in other words, a film that is interested, above all, in common afflictions of a contemporary peripherized and urban youth. How much of a “pichador” is inside of all of us?
-
Emisión del programa Metrópolis titulado South Graff. Pintando la voz del barrio. El programa Metrópolis invita al experto e investigador en graffiti y arte urbano Fernando Figueroa a que seleccione una serie de proyectos en los que artistas procedentes del graffiti han dado voz a sus barrios, dignificando estos espacios desde la creatividad colectiva y desde la convivencia.
-
In den letzten Jahren hat sich der Künstler und Graffiti-Writer SOTEN aus Dänemark durch seine Zielstrebigkeit, viel harte Arbeit, enormes Können und große Leidenschaft von einem jungen, regional bekannten Writer zu einem angesehenen, internationalen Künstler entwickelt. Seine Arbeiten sieht man an jedem Ort, an dem man sich Graffiti nur vorstellen kann, außerdem an vielen Galeriewänden und bei zahlreichen kulturellen Ereignissen. Und sie alle enthalten die für ihn typischen Buchstabenformen, ausgefallenen Farbkombinationen und klassischen Elemente der Zeichenkunst. In den letzten Jahren hat er auf seinen ausgedehnten Reisen in Australien, Südafrika, Kanada, Russland und ganz Europa seinen Namen und seine Kunst in weiten Teilen der Welt verbreitet. Wir luden SOTEN zu uns ein und sprachen mit ihm über Graffiti, seine Anfänge, seine Motivation, seine Inspiration, seine Reisen und weshalb Graffiti für ihn noch immer das Wichtigste in seinem Leben ist. Und zusätzlich zum Video hier gleich noch ein paar Eindrücke in Form einer Fotostrecke. *** SOTEN est le nom d’un artiste visuel et graffeur de Copenhague, au Danemark. Au cours des 15 dernières années, ce jeune artiste local a acquis une renommée internationale grâce à sa détermination, sa ténacité et son grand talent. On retrouve ses œuvres partout dans le monde sur des murs, mais aussi dans de nombreuses galeries et dans le cadre d’innombrables événements culturels. On y reconnaît sa patte à la forme des lettres, l'association de couleurs originales et l’utilisation d’éléments illustratifs classiques. Au cours de ses nombreux voyages, il a propagé son nom et son style dans le monde entier, dans des pays tels que l’Australie, l’Afrique du Sud, le Canada, la Russie ainsi qu’aux quatre coins de l’Europe. Nous avons invité SOTEN dans notre QG pour une discussion passionnante sur les graffitis, ses débuts, ses motivations, son inspiration et ses voyages, afin de comprendre pourquoi toute sa vie tourne toujours autour de cet art. Et, en plus de l'épisode, retrouvez ci-dessous quelques photos de nos explorations.
-
Durant la période qui a accompagné la fin de la dictature et le passage postérieur à la démocratie, on a pu observer, tant en Argentine qu’au Chili (même si les conditions sociopolitiques de cette transition ont été bien différentes), une grande prégnance de la problématique du deuil lié aux circonstances traumatisantes de la pratique de la disparition orchestrée par les juntes militaires au pouvoir. Le présent article entend interroger cette problématique telle qu’elle résonne encore chez des écrivains plus jeunes, qui étaient enfants durant la période dictatoriale et n’ont pas été eux-mêmes acteurs, témoins directs ou victimes. Dans le corpus choisi, Cineraria (2008) de Juan Soros (1975), Nombres propios (2010) de Yaki Setton (1961) et El país de las larvas (2001) de Silvio Mattoni (1969), on met en évidence le tressage délicat entre deuil privé et deuil collectif. À l’inverse d’une écriture volontiers allégorique typique de la première post-dictature, cette poésie plus récente explore des voies nouvelles, comme on le voit avec la recherche à la fois intimiste et nourrie par la tradition (Virgile) de Mattoni, l’écriture culturaliste de Soros et l’exploration métahistorique et rituelle de Setton.
-
El presente estudio ilustra, a través del análisis de algunos poemas de Néstor Ponce (La Plata, 1955), como las actuales prácticas poéticas en Europa y América Latina desbordan el restringido marco de lo que se ha entendido por ‘poesía lírica’ y adoptan elementos y registros propios de otros géneros, en particular, de la narrativa. Estas prácticas parecen asociarse con las experiencias migratorias y la globalización. Por encima de la subjetividad del sujeto romántico y su emotividad sentimental la poesía actual ha dejado de ser una categoría estable y bien delimitada. Al contrario, esa expresión poética que algunos denominan ‘no lírica’ prioriza, frente al sujeto en primera persona, la hibridación enunciativa, la heteroglosia y el uso de recursos propios de otras modalidades artísticas, hasta el punto de poner en cuestión el tradicional sistema de géneros largo tiempo en vigor en nuestra disciplina. La obra poética de Ponce, constituida por tres títulos, comparte la temática común de la resistencia contra el olvido; y establece un diálogo con tradiciones literarias anteriores (Quevedo, Vallejo, Neruda, Gelman) al tiempo que confirma la diversidad de las prácticas discursivas utilizadas por la poesía, algo menos lírica, de nuestro tiempo.
Explorar
POEPOLIT
- Resultados do projeto (111)
Enfoque
- Sociológico (76)
- Estético (72)
- Literário (69)
- Semiótico-Cultural (57)
- Estudos sobre a Espacialidade/Cidade (52)
- Estudos de Filosofia/Teoria Política (51)
- Hermenêutico (51)
- Estudos Culturais (48)
- Histórico (48)
- Análise Cultural (39)
- Antropológico (36)
- Sobre Performance (34)
- Interartes (33)
- Media Studies (32)
- Comparatista (29)
- Empírico/Sistémico (18)
- Feminista (17)
- Estudos sobre a Subalternidade (16)
- Filológico (15)
- Estudos sobre Oralidade/Sonoridade (14)
- Retórico (10)
- Estudos Étnicos (9)
- Estudos de Gênero (8)
- Análise do Discurso (6)
- Teatrológico (5)
- Estudos Gays-Lésbicos (4)
- Tradutológico (4)
- Estudos Pós-coloniais (3)
- Estudos sobre Migrações (3)
- Estudos Sobre o Corpo (3)
- Estudos Queer (1)
- Musicológico (1)
Espaço Geocultural
-
Europa
(67)
- Europa Atlântica (39)
- Europa Mediterrânea (19)
- Europa Báltica e Setentrional (14)
- Europa Central (10)
-
América
(51)
- América do Sul (23)
- América do Norte (15)
- Antilhas (6)
- América Central (3)
-
África
(7)
- África Austral (4)
- África Central (4)
- África Oriental (2)
- Magreb e África do Nordeste (2)
- Ásia (2)
- Oceania (1)
Período
- 1990–atualidade (121)
- 1946–1989 (43)
- 1901–1945 (19)
Relações Interartísticas
- Performance (51)
- Graffiti (42)
- Música (35)
- Outras (33)
- Artes Gráficas (30)
- Vídeo (21)
- Arquitetura e Urbanismo (19)
- Improvisação e Happening (16)
- Cinema (15)
- Pintura (13)
- Artes Cênicas (12)
- Artes Eletrônicas (11)
- Fotografia (10)
- Dança (9)
- Escultura (5)
- Publicidade (4)
- Circo (2)
Repertórios
- Poéticas Sociais (66)
- Poéticas Identitárias (47)
- Poéticas da Voz (42)
- Poéticas do Corpo (34)
- Metapoesia (33)
- Poéticas da Encenação (32)
- Poéticas do Conhecimento (29)
- Poéticas Narrativas (28)
- Poéticas Agitprop (25)
- Poéticas das Neovanguardas (25)
- Poesia Tradicional (23)
- Poéticas do Espetáculo (18)
- Poéticas Neoépicas (17)
- Poéticas Satíricas (17)
- Poéticas Feministas (16)
- Poéticas Intimistas (16)
- Poéticas da Improvisação (14)
- Poéticas Lúdicas (14)
- Poéticas Biográficas (13)
- Poéticas Deconstrutivas (12)
- Poéticas Minimalistas (8)
- Poéticas Homoeróticas (6)
- Poéticas Heteroeróticas (5)
- Poéticas Surrealistas (4)
- Poéticas Queer (3)
- Poéticas Religiosas e Confessionais (3)
Tipo de recurso
- Artigo em Conferência (6)
- Artigo em Revista (5)
- Artigo em Revista Científica (104)
- Base de dados (1)
- Dissertação (6)
- Entrada em Blogue (1)
- Filme (1)
- Gravação Vídeo (6)
- Livro (64)
- Página Web (8)
- Secção de Livro (48)