A sua pesquisa
Resultados 42 recursos
-
PRESENTACION / 11 NOS ECHAMOS A LA CALLE / 15 La calle como espacio extraoficial de comunicación / 17 El derecho a la fachada, el deber a la ciudad / 21 Espacio urbano y graffiti / 33 QUE ES EL GRAFFITI? / 39 Hacia una definición / 41 El graffiti americano (¿o es europeo?) 47 QUE ES EL GRAFFITI MOVE? / 65 Ya llegan los bárbaros! / 67 Orígenes del Graffiti Move / 71 La participación de la mujer en la génesis del graffiti Su expansión por Europa / 89 Directrices del Graffiti Move / 95 Motivaciones básicas de los escritores de graffiti 105 Las contradjcciones del sistema / 117 Graffiti y contracultura / 119 GRAFFITI, ARTE, DELITO, JUEGO Y LOCURA / 125 La conciencia histórica y artística del Graffiti Move / 127 La identidad artística del escritor de graffiti / 135 La extravagancia artística y la subversión grafitera / 141 Graffiti y juego / 147 Neo barroquismo y graffiti / 153 Aerosol y ¡¡Madness!! / 157 EL ARTE DEL GRAFFITI / 163 Academicismo Graffiti Move / 165 Y el graffiti entró en los museos / 181 De la calle a la galería / 187 El Postgraffiti / 195 EPÍLOGO / 203 Luces y sombras / 205 BIBLIOGRAFIA E INDICE DE LAS ILUSTRACIONES / 209 *** Graphitfragen. Una mirada reflexiva sobre el Graffiti se concibe como una recopilación de textos realizados entre 1998 y 2005, que incluyen artículos, conferencias, ponencias o capítulos de mi tesis doctoral y que plantean de un modo abierto diferentes aspectos históricos, estéticos, artísticos, antropológicos, políticos, éticos, etc. concernientes al graffiti contemporáneo. Respecto a la publicación digital con el mismo título, realizada en 2001 por Minotauro Digital, se presenta como una revisión y ampliación de sus contenidos, continuando la pretensión que guiaba aquella experiencia de repasar, poner en orden, plantear y suscitar una serie de cuestiones que revolotean en torno a este fenómeno cultural y que, igualmente, tocan a todas aquellas manifestaciones culturales de nuestros días que se emparentan de una u otra forma con él.
-
A pesar de los muchos artículos disperso que oportunamente se ocuparon de reflejar aspectos de la producción poética argentina de las últimas décadas, prácticamente no existen libros que hayan intentado plantear una visión más o menos ordenada de ese conjunto vastísimo y heterogéneo que le ha ofrecido a los lectores muchas más novedades que la prosa en el mismo período. Este libro constituye un esfuerzo en esa dirección.
-
Resumen En este artículo se reflexiona sobre la función que tiene la poesía de la memoria de la Guerra Civil española en los espacios públicos, setenta años después del inicio de la guerra. A partir de dos poemas, "El campo de batalla" de Ángel González y "El pasado" de Luis García Montero, se lleva a cabo un análisis de los mecanismos de rememoración colectiva. Así, se presentan ambos poemas como homenaje a la lírica que se escribió y publicó durante la República y la Guerra, y como lugar de encuentro de la memoria de los vencidos. Palabras clave: Ángel González; Luis García Montero; Guerra Civil; Rivas Vaciamadrid. This article studies the function of the poetry of memory of the Spanish Civil War in public spheres, seventy years after the war. Focusing in two poems, "El campo de batalla" by Angel González and "El pasado" by Luis García Montero, an analysis of the mechanisms of collective remembrance is carried out. Thus, the two poems are presented as a homage to the lyric written and published during the Republic and the War, and also as a meeting point for the memory of the defeated. Keywords: Ángel González; Luis García Montero; Civil War; Rivas Vaciamadrid.
-
O obxectivo deste traballo é vincular a representación de Santiago de Compostela cos procesos de construción da identidade galega contemporánea, privilexiando as diferentes figuracións da cidade no ámbito da poesía. Además de analizar o papel da cidade en distintos poemarios, antoloxías, libros coletivos e coleccións, o artigo detense nas implicacións socioliterarias d inclusións dos textos e fragmentos poéticos en soportes como a tarxeta postal, os catálogos ou as guías de viaxe. En suma, este percorrido pola historia da literatura galega da segunda metade do século XX á luz das figuracións urbanas pretende poñer de relevo a importancia de Santiago como escenario e motor de modelos identitarios diferenciais, cando no abertamente contrapostos.
-
En el presente trabajo nos proponemos revisar los trasiegos de la canción “de autor” a la luz de una de sus muchas relaciones con el campo literario: la musicalización de poetas consagrados. Esta operación de “traslado”, con el correr de las décadas, ha conformado un corpus dilatado en el tiempo y en el espacio, y registra, en términos teóricos, diversas travesías: de la letra a la voz (y al cuerpo), del libro al disco (y, consecuentemente, a los medios y al escenario), de la soledad de la lectura silenciosa a la recepción grupal, etc. Nuestro interés se centrará en el análisis de estas cuestiones generales y, asimismo, en el de dos ejemplos puntuales, Joan Manuel Serrat y Amancio Prada. En el cruce de imaginarios diversos y a menudo encontrados, estos autores nos ofrecen dos “figuras de artista” enlazadas, naturalmente, con las particulares operatorias de lectura –y puesta en letra– que realizan de una/s determinada/s tradición/es y modelos de la literatura española.
-
The public sphere conception continues to hold center stage in debates and visions of radical democratic society, and Jürgen Habermas’ work continues to be the most popular starting point for developing this conception. However, the Habermasian public sphere has also come under powerful and sustained criticism from many quarters. Here I concentrate upon the critiques of a group of theorists to whom I refer as difference democrats. I examine the three key arguments of these critics:that the public sphere conception involves the exclusion of aesthetic-affective modes of communication and hence the voices of certain groups; that it assumes that power can be separated from public discourse, which masks exclusion and domination; and that it promotes consensus as the purpose of deliberation, which marginalizes voices that do not readily agree. Against these claims I show that the Habermasian public sphere can be read as maximizing the inclusion of difference in deliberative exchange. I demonstrate how the conception extensively accommodates aesthetic-affective modes of discourse, how it accounts for both negative and positive forms of power in discourse, and how it promotes the process over the end-point of rational discourse in public opinion formation.
-
O macrocampo onde a sátira oral se expande com o vigor cortante dos epigramas é o do elemento humano. Nesta forma de expressão pontuam figuras, tipos humanos e classes sociais que, pelos seus vícios, tiques ou ações, se tornaram objecto de derisão destrutiva. Categoria estética relegada, regra geral, para as franjas mais marginais do sistema semiótico literário oral tanto pelos intérpretes-autores como pelos estudiosos e pelos recetores – como não raro sucede na sátira da literatura tout court –, a sátira em verso constitui um instrumento ao serviço da nomeação daquilo que, num determinado momento histórico, é visto como degenerescência da sociedade ou como vício e maldade de alguns dos seus membros (pessoas e instituições).
-
Questo libro indaga i significati, gli usi e le implicazioni del termine "multimedialità" e gli scenari che si stanno definendo nelle trasformazioni linguistiche alla base dell'idea stessa di tale termine. Dunque storia, documentazione, analisi e un quadro completo delle possibilità applicative della multimedialità. L'autore analizza i mutamenti che il passaggio al digitale produce: le ibridazioni linguistiche e gli eclettismi di codici come l'immagine filmica e i linguaggi visivi in generale che utilizzano in modi crescenti i media digitali. Il dvd allegato contiene immagini audiovisive documentarie di installazioni multimediali nonché informazioni complementari al testo.
-
The Celebrated poet and author of Can Poetry Matter?offers another bold, insightful collection of essays on literature's changing place in contemporary culturePoetry is an art that preceded writing, and it will survive television and video games . . . The problem won't be finding an audience. The challenge will be writing well enough to deserve one. In Disappearing Ink, Dana Gioia stakes the claim for poetry's place amid American popular culture, where poetry in its latest oral forms -rap, slam, performance-is transforming the traditional literary culture of the printed page. But, as the seminal title essay asks, "What is a conscientious critic supposed to do with an Eminem or Jay-Z?" In a brilliant array of essays that test the pulse of traditional and contemporary poetry, Gioia ponders the future of the written word and how it might find its most relevant incarnation. With the clarity, wit, and feisty intelligence that made Can Poetry Matter? one of the most important and controversial books about literature and contemporary American society, Gioia again demonstrates his unique abilities of observation and uncanny prognostication to examine our complicated everyday relationship to art. Dana Gioia offers insightful essays on literature's changing place in contemporary culture in this new collection." "What happens to poetry in a culture that no longer depends on books? Dana Gioia dismisses the standard cliches about poetry's precarious place in a society transformed by electronic media. Looking at both the literary world and popular entertainment, Gioia's original title essay offers an account of how new technologies and innovative forms of oral poetry - rap, slam, spoken work, performance art - are revitalizing the art in unexpected ways. I. Disappearing Ink Disappearing Ink: Poetry at the End of Print Culture The Hand of the Poet: The Magical Value of Manuscripts Longfellow in the Aftermath of Modernism II. West Coast Elegies Fallen Western Star: The Decline of San Francisco as a Literary Region Rexroth Rediscovered Brother Beat Jack Spicer and San Francisco’s Lost Bohemia John Haines Discovering Kay Ryan The Cult of Weldon Kees On Being a California Poet III. “All I Have is a Voice” “All I Have is a Voice”: September 11th and American Poetry Two Views of Robert Frost —The Life —The Poetry Elizabeth Bishop: From Coterie to Canon Barbara Howes and the Eminent Sorority The Journey of William Jay Smith Short Views —Donald Hall —Philip Levine —Peter Davison —Randall Jarrell —Janet Lewis —Samuel Menashe —Donald Justice James Tate and American Surrealism What is Italian American Poetry? “Connect the Prose and the Passion”
-
La desaparición tiene memoria. La poesía lo sabe. Ese pulso sin mundo sigue alerta, visible o invisible, audible o inaudible, viviendo de un conflicto no siempre subterráneo. El mundo trabaja para que ese conflicto no le dañe, para que no lo altere como mundo existente. Pero el daño para la poesía no es una opción: es una necesidad. Por eso, la escritura poética tiene la responsabilidad de escuchar aunque fuera el rumor de ese conflicto: abriga el deseo secreto de poder decirlo. Claro que, entonces, la cuestión del poder, en su sentido más amplio y a la vez más radical, no le es ajena.
-
Eduardo Milán registra la tradición poética latinoamericana a partir de un presente poético integrado por Rubén Darío, Vicente Huidobro, César Vallejo, Pablo Neruda, Oliverio Girondo, Lezama Lima, Octavio Paz y Haroldo de Campos. Milán localiza también en el paisaje poético a los herederos de estos autores: Rodolfo Hinostroza, Raúl Zurita, Néstor Perlongher, Antonio Cisneros, José Kozer y David Huerta.
-
Este artigo forma parte dun traballo de investigación máis amplo que intenta afondar na historia do Grupo de Comunicación Poética Rompente facendo unha crónica do grupo, así como unha recompilación de todos os textos que Rompente publicou ou que ficaron inéditos ou esquecidos pola crítica. Aquí faise unha aproximación a unha das actividades de Rompente: a performance. Destácase esta modalidade artística, tanto pola relevancia que tivo no momento como tamén pola repercusión que ía ter este xeito de interpretar a arte de modo interdisciplinario (poesía, música e pintura) na creación artística galega de finais do século XX. Téntase facer do mesmo xeito unha pequena reflexión sobre o concepto performance. In this article I will discuss one of the activities of the Grupo de Comunicación Poética Rompente: performance. This artistic form is emphasised for the relevance it had at a given period and for the repercussions that this form of interpreting art by interdisciplinary means (poetry, music, and painting) had on Galician artistic creation at the end of the twentieth century. In the same manner, I will try to offer some new considerations on the concept of performance.
-
¿Cales son as implicacións para o espazo simbólico-cultural da Galicia do serodio século XX de considerar a suposta anomalía que é ter unha "abundancia" de poetas?. O presente artigo responde a esta pregunta ao propor avaliar a práctica das performances poéticas tendo en conta a invitación de Xoán González-Millán no seu Resistencia cultural e diferencia histórica a que consideremos os efectos das accións culturais nas relacións sociais. Esta estratexia permítenos entender a recuperación da esfera pública que este xeito de "facer" poesía conleva, pois rescátanse os poemas do contexto solitario e privado da lectura para traelos ao centro da palestra. What are the implications for the sumbolic cultural scenario of late 20th Century Galicia when considering the supposed anomaly of having an “abundance” of poets? This article responds to this query by evaluating the practice of poetics performances, taking into consideration Xoán González-Millán’s invitation to consider the effects of cultural actions in social relations in his Resistancia cultural e diferencia histórica. This strategy allows us to understand the recovery of the public sphere carried on by this mode os “making” poetry, since poems are conveyed from the private and solitary context of reading to be brought to the fore.
-
El doble sentido y la picardía, la utilización de términos eminentemente populares son inherentes a esta música desde sus orígenes, aunque es indudable que existen diferentes formas de abordarlos. Entonces, hay que buscar el cambio en el necesario reflejo de nuevas realidades, de lo cual la música ―como hecho estético― no puede escapar.
-
Conforme as teorías posmodernistas, a estructura social non xorde das experiencias das persoas senón dos discursos. Neste artigo imos abordar estes interrogantes: ¿Cómo se sitúan a si mesmos os discursos sobre o xénero e a nación, como posicións de resistencia, na complexa encrucillada das posicións do suxeito? ¿Cómo se plasma na literatura?
-
Cuando en el año 1983 Joaquín Sabina cerraba su respuesta a la pregunta de Víctor Claudín (“¿qué es la canción popular?”) en Pueblo que canta con el lúdico desafío “¡Abajo la Canción Popular! ¡Vivan las canciones populares!” no hacía más que volver a decir, con un gesto irónicamente adolescente, como él acostumbra a hacerlo, que con Franco (y, luego, el comienzo de la transición hacia la democracia española) debían ya de haberse muerto también los fundamentos y los dogmas, de uno y de otro lado: los de las políticas autoritarias y los de la reductiva y mezquinamente denominada “canción de protesta” contra esas mismas políticas. Las minúsculas y el plural de su respuesta cifran prodigiosamente la condición en verdad constestataria de esta canción buscada por Sabina, Serrat, Amancio Prada, Carlos Cano, Adolfo Celdrán, María del Mar Bonet, Paco Ibáñez, Lluís Llauch, Labordeta, Vainica Doble, Rosa León y otros. Ella, que acuñó tras de sí, como una música encantatoria, tantas denominaciones, ha “protestado”, desde su nacimiento, contra los abusos de los regímenes autoritarios y contra todos sus vecinos e hijos ilegítimos (los medios que los cobijaban, la canción “folclórica”, la de “consumo”…) incluyendo a sus descendientes actuales (la globalización, las diversas formas de xenofobia y discriminación, el descuido del sistema ecológico). Pero también “protestó” (desde el comienzo pero mucho más fructíferamente después), más allá de sus temas, a través de su filiación a menudo paradójica con la literatura consagrada y con otros productos circulantes dentro de los medios.
-
[P1] «El discurso escrito, en general, y el discurso historiográfico, en particular, surgen en América Latina por el impulso que les comunica una colisión determinante entre el "mundo" que viene a imponer sus leyes (su concepción de lo real y verdadero) y el "mundo" de las culturas avasalladas, hegemonizadas por los imperios que las aglutinaban en una concordancia más o menos voluntaria sobre otra concepción de lo "real" y lo "verdadero": por ello, el momento del encuentro significa para ambos mundos la presencia, antes apenas vislumbrada por los ojos de la fantasía, de la distinción de la otredad. El hombre del mundo avasallante, el conquistador que llega a asentar sus "dominios", que no son otros que los dominios del imperio feudal en expansión (dentro del cual, como un gusano en la manzana, ya germina el capitalismo acumulativo), tendrá que mostrar a los que le envían, a la clase dominante de la cual él es la punta de lanza, el valor de sus aspiraciones y demostrar (se) frente a una ideología escindida, la legitimidad de las mismas, de este modo, se escriben las "querellas" dramáticas que se conocen con el nombre de crónicas de la Conquista: la primera literatura testimonial escrita en suelo o en ámbito latinoamericano, que comprende una serie de manifestaciones discursivas que pretenden narrar la "verdad" sobre los hechos, y que casi siempre empiezan con párrafos metadiscursivos que explicitan esta intencionalidad. Así, Bernal Díaz del Castillo comienza su Historia verdadera de la conquista de la Nueva España del siguiente modo...»
Explorar
Enfoque
- Literário (23)
- Histórico (16)
- Semiótico-Cultural (14)
- Sociológico (14)
- Estético (11)
- Estudos Culturais (11)
- Análise Cultural (10)
- Interartes (9)
- Estudos de Filosofia/Teoria Política (8)
- Antropológico (7)
- Estudos sobre a Espacialidade/Cidade (7)
- Comparatista (5)
- Estudos sobre a Subalternidade (5)
- Filológico (5)
- Sobre Performance (5)
- Estudos de Gênero (4)
- Estudos sobre Oralidade/Sonoridade (4)
- Feminista (4)
- Media Studies (4)
- Análise do Discurso (3)
- Empírico/Sistémico (3)
- Hermenêutico (3)
- Musicológico (2)
- Retórico (2)
- Estudos Gays-Lésbicos (1)
Espaço Geocultural
-
América
(15)
- América do Sul (5)
- Antilhas (4)
- América do Norte (3)
- América Central (2)
-
Europa
(14)
- Europa Atlântica (9)
- Europa Mediterrânea (4)
-
Oceania
(1)
- Austrália (1)
Período
- 1990–atualidade (33)
- 1946–1989 (18)
- 1901–1945 (6)
Relações Interartísticas
- Performance (16)
- Música (14)
- Artes Gráficas (10)
- Improvisação e Happening (8)
- Artes Cênicas (5)
- Artes Eletrônicas (5)
- Vídeo (5)
- Dança (4)
- Graffiti (4)
- Pintura (4)
- Fotografia (3)
- Arquitetura e Urbanismo (2)
- Cinema (2)
Repertórios
- Poéticas Sociais (24)
- Poéticas da Voz (17)
- Poéticas Identitárias (16)
- Poesia Tradicional (14)
- Poéticas das Neovanguardas (8)
- Poéticas do Espetáculo (8)
- Poéticas Lúdicas (8)
- Poéticas do Corpo (7)
- Poéticas Narrativas (7)
- Poéticas Homoeróticas (6)
- Poéticas Biográficas (5)
- Poéticas da Encenação (4)
- Poéticas Feministas (4)
- Poéticas Heteroeróticas (4)
- Poéticas Intimistas (4)
- Metapoesia (3)
- Poéticas da Improvisação (3)
- Poéticas Minimalistas (3)
- Poéticas Satíricas (3)
- Poéticas Agitprop (2)
- Poéticas do Conhecimento (2)
- Poéticas Neoépicas (2)
- Poéticas Deconstrutivas (1)
- Poéticas Queer (1)
- Poéticas Religiosas e Confessionais (1)
Tipo de recurso
- Artigo em Conferência (1)
- Artigo em Revista (2)
- Artigo em Revista Científica (21)
- Dissertação (1)
- Livro (14)
- Secção de Livro (3)