A sua pesquisa
Resultados 250 recursos
-
El poeta Jorge Zalamea, el gran traductor del Premio Nobel Saint-John Perse y uno de los últimos poetas de talante épico en Colombia, nos recordaba en su libro La poesía ignorada y olvidada (Premio Casa de las Américas, Cuba, 1965) que “en poesía no hay pueblos subdesarrollados”. Esta tesis cobra vigencia cada vez más en un mundo globalizado e interconectado donde las brechas entre los más ricos y los más pobres son cada vez más grandes. Por eso una certeza se nos confirma como verdad de a puño día tras día en este siglo XXI: nuestros países siguen sumergidos en unas inequidades sociales, económicas y políticas mientras el planeta se calienta y la banca y los mercados dominan la historia y el destino de la humanidad
-
Luis Cárcamo-Huechante y José Antonio Mazzotti, al revisar la producción poética posterior a 1940, consignan una «proliferación de poéticas, lenguajes y formas, generaciones, grupos e individualidades», al tiempo que advierten que «la noción de posvanguardismo caracteriza un variado y múltiple proceso, en que se vuelve complejo trazar una estrategia crítica estable de representación y clasificación, es decir, un canon, salvo el del ya consagrado coloquialismo» (2003: 14). En el artículo inaugural de la serie, el estudio de la relación intertextual y personal entre Octavio Paz (1914-1998) y Mario Santiago Papasquiaro (1953-1998) permite a PaulHenri Giraud analizar cómo la propia obra paciana entra en el ciclo de la «tradición de la ruptura» que el autor de Los hijos del limo había destacado con tanto acierto. Forster, Merlin (1999) «Palabras magnéticas y caldeadas: la poesía hispanoamericana desde 1960», Hispanic Poetry Review, n.° 2, pp. 3-20. Milán, Eduardo (2009) «Primeras variables posvanguardias en la poesía latinoamericana actual», 7de7, n.° 11, http://www.7de7.net/dinamicas/general.php?id_contenido=247&id_seccion=3 Millares, Selena (1995) «Itinerarios poéticos», en vv.aa., Historia de la literatura hispanoamericana, Madrid: Universitas.
-
En este libro nos adentramos a lo largo del laberinto de la historia para conocer qué es y qué funciones, constantes y matices ha tenido el grafiti de firma en distintas circunstancias. Una actividad cultural hija de la civilización que se define como marginal, precaria y gamberra, y que celebra la libertad y denuncia la injusticia. Este ensayo es un pretexto excelente para tratar de modo general cuestiones tan fundamentales para nuestro mundo actual como la identidad, la esencia humana, los márgenes de la cultura y la sociedad, la cultura popular y la contracultura, la vertebración, integración y participación en la construcción social de los individuos y los grupos sociales, o los diferentes modos en que el ser humano afronta la vida e, incluso, la muerte física y social. La firma como un grito vital frente a la civilización del "hombre blanco", definida como la dominación encadenada del hombre por el hombre.
-
Los estudios sobre performance han proliferado de manera excepcional a lo largo de las últimas décadas alentados por el “giro corporal” de las ciencias sociales. A las investigaciones antropológicas y sociológicas se le suma la llamada de atención que desde la teoría del arte se desarrolla a razón de las correspondencias y antagonismos de la acción creativa en los espacios públicos. En esta estela discursiva se imbrican experiencias que se soportan a través de lo corporal, resignificándolo y operando como un nuevo modo de autorreconomiento individual y colectivo. Este artículo trata de proponer una mirada reflexiva hacia el espectro de éstos estudios a través de las experiencias que el artista Nel Amaro ha desarrollado a fin de visibilizar y señalizar cómo las prácticas estéticas intervienen en lo común, en los modos de hacer y habitar.
-
Poetry began as a spoken art and remains one to this day, but readers tend to view the poem on the page as an impenetrable artifact. This book examines the performance of poetry to show how far beyond the page it can travel. Exploring a range of performances from early twentieth-century recitations to twenty-first-century film, CDs, and Internet renditions, Beyond the Page offers analytic tools to chart poetry beyond printed texts.Jill S. Kuhnheim, looking at poetry and performance in Spanish America over time, has organized the book to begin with the early twentieth century and arrive at the present day. She includes noteworthy poets and artists such as José Martí, Luis Palés Matos, Eusebia Cosme, Nicomedes Santa Cruz, Pablo Neruda, César Vallejo, and Nicolás Guillén, as well as very recent artists whose performance work is not as well known. Offering fresh historical material and analysis, the author illuminates the relationship between popular and elite cultural activity in Spanish America and reshapes our awareness of the cultural work poetry has done in the past and may do in the future, particularly given the wide array of technological possibilities. The author takes a broad view of American cultural production and creates a dialogue with events and criticism from the United States as well as from Spanish American traditions.Oral and written elements in poetry are complementary, says Kuhnheim, not in opposition, and they may reach different audiences. As poetry enjoys a revival with modern media, performance is part of the new platform it spans, widening the kind of audience and expanding potential meanings. Beyond the Page will appeal to readers with an interest in poetry and performance, and in how poetry circulates beyond the page. With an international perspective and dynamic synthesis, the book offers an innovative methodology and theoretical model for humanists beyond the immediate field, reaching out to readers interested in the intersection between poetry and identity or the juncture of popular-elite and oral-written cultures.
-
Una edición en la que a partir de artículos de diferentes especialistas del ámbito del graffiti, la antropología urbana y el patrimonio cultural se analizará el fenómeno de este lenguaje artístico urbano en la ciudad de Granada. Se trata de un proyecto de análisis crítico e histórico de la escena del graffiti granadino. Para ello, el libro recoge además más de una docena de entrevistas y diálogos mantenidos con algunos de los escritores más destacados de Granada y con muchos otros que, siendo de otras ciudades y países, participaron en la construcción de una de las escenas más creativas y vitalistas del graffiti a nivel nacional e internacional. El libro se completa con la presentación de un valioso catálogo de imágenes y documentos que muestran la emergencia del graffiti en Granada, su explosión en el contexto urbano y las políticas relacionales y de afectos que consolidaron esta vibrante escena. Índice: 1. Prólogo / Ramón Pérez Sendra 2. Artículos 2.1. El graffiti y el sistema del arte / Fernando Figueroa Saavedra 2.2. El grafito histórico, un palimpsesto olvidado / José Vallejo 2.3. Vandalismo contra el patrimonio en las ciudades / Francisco Aix y Mario Jordi 2.4. Esfera pública y prácticas políticas / Ariana S. Cota (GEA La Corrala) 2.5. La expresión artística en el espacio urbano / Aitor Pereira 3. Entrevistas 3.1. Spit 3.2. Sex-El niño de las pinturas 3.3. Reno 3.4. Convers. #01: Serpa, Calagad13 y Sex-El niño de las pinturas 3.5. Rakis 3.6. Sam3 3.7. Reti 3.8. Momo 3.9. Rose 3.10. Seleka 3.11. Ruby 3.12. EC13 3.13. Spidertag y La Catedral Futumétrica 3.14. Convers. #02: Rem, Jack, Sabor y Eras 4. Construyendo un relato: Historia del graffiti en Granada 5. Material documental
-
La obra de Miguel Hernández, vapuleada y amada en igual medida tanto en su época como con posterioridad a su muerte, circulo en la posguerra apenas o nada: publicada fragmentariamente y por editoriales foráneas, por ejemplo Losada, de origen argentino, y sesgada por la censura, como la propia vida del autor, la misma no contaba con dimensiones precisas, ni mucho menos constituía una producción ordenada y fijada por la crítica especializada. No obstante, el tardío franquismo no pudo impedir el regreso lento pero sostenido del interés por el poeta y su apremiante reivindicación. El espesor intimista y combativo de sus poemas encontraron un paradigma transparente, por citar el caso más representativo, en el álbum que Joan Manuel Serrat dedica al oriolano en 1972.
-
La polémica que reviste actualmente al tema del graffiti incide en no percibir con plenitud y detalle la complejidad social y cultural que contiene. Su consideración como un subproducto y una tara urbana no ha impedido que se hable sobre él, pero con frecuencia ha influido en que se plantee de un modo inadecuado. Incluso, los intentos por reconsiderar su valía cultural incurren también en generar una imagen excesivamente romántica y situar el debate entre la falacia del graffiti como arte o como vandalismo. No obstante, primero conviene, para comprender lo que representa, observar su dinámica histórica y su estrecha relación con la evolución de la ciudad como ente social.
-
Esta tese de doutoramento pretende nun primeiro momento afondar na historia e análise do grupo poético Rompente, así como no seu contexto social e cultural. A partir deste marco examínase o concepto vangarda e como se desenvolveu no espazo temporal da Transición á democracia e autonomía de Galiza. Desta forma, a dixitalización e establecemento da obra de Rompente en soporte dixital facilitará o posterior estudo e dotará a comunidade investigadora dunha serie de documentos que, en moitos casos, ficaron inéditos ou descatalogados, polo cal o seu acceso era difícil de encamiñar. Estes pretenden focalizar o discurso de vangarda na Transición e na construcción do campo literario galego nesta altura. Así, o marco cronolóxico que abrangue a investigación é o que corresponde ao período de 1975 (nacemento da formación) até 1983 (disolución do grupo). A partir das novas interpertacións verbo da Transición revísase o campo literario galego, especialmente no que atinxe ao xénero lírico, mais dende un prisma socioliterario. Paralelamente, o marco teórico empregado encádrase nas dinámicas sociolóxicas de P. Bourdieu, E. Sanguineti e X. González-Millán. Este modelo de traballo permítenos entender mellor o desenvolvemento do campo, o rol da vangarda como repertorio a camino entre ideoloxía, política e praxe literaria, e tamén para desglosar a historia do grupo Rompente da forma máis exhaustiva posible. A revisión de conceptos chave como literatura nacional, vangarda, posmodernidade ou vangarda posmoderna, historiografía ou desconstrucción forman parte da escrita da tese. Non se busca nesta investigación unha reflexión dende a teoría da literatura destes conceptos. Forman parte do modelo teórico e explícanse en documento anexo, así é como se aportan apuntamentos verbo das dinámicas destes termos e como foron entendidos e practicados neste momento da historia do campo. O grupo Rompente amosou no seu devalar tres tipos de escrita: a) ensaio, b) creación poética e c) performance e produción radiofónica. Desta forma, desenvolveranse dous tipos de análise paralelos. Por una banda imos atender a produción teórica (sempre en cotexo coa teorías contemporáneas e practicadas en campos paralelos), para nun seguinte capítulo entender mellor a praxe literaria emanada do grupo. Atendendo a este último espazo de análise imos destacar tres tipos de texto. En primeiro lugar teriamos o texto poético estrictu senso, no que se analizan os documentos publicados (Crebar as liras, Follas de Resistencia Poética, Silabario da turbina, Triloxía dos Tres Tristes Tigres e A dama que fala), o manifestó Fóra as vosas sucias mans de Manoel Antonio! e tamén aquelas colaboracións illadas en revistas da época. A performance sería a segunda liña de traballo do grupo, da cal daremos conta a partir das análises practicadas por axentes críticos como A. Kaprow ou R.-L Goldberg, pretendendo demostrar como na Transición se deron experiencias vanguardistas que empatan coas dinámicas máis innovadoras na esfera internacional. En último lugar focalizaremos a experiencia radiofónica con Radio Esquimal e aqueles textos inéditos que rescatamos para dixitalizar e dar a coñecer. Estes tamén os imos pór en diálogo con outras experiencias paralelas noutros campos como o traballo desenvolvido por S. Beckett. A nivel xeral, desenvolveranse diferentes interpretacións do fenómeno literario de vangarda e do concepto de ideoloxía. Considero que as teorías da socioloxía da literatura e as dos Cultural Studies poden amosar un rendemento óptimo, xa que se intenciona describir como o grupo Rompente desconstrúe socio-literariamente e ideoloxicamente a vangarda mundial para o campo literario galego.
-
La performance poética que Batato Barea realizó en la presentación de la galería del Rojas, en 1989, para inaugurar la muestra de Liliana Maresca Lo que el viento se llevó colocó en primer plano aquello que Mladen Dolar (2007) denominó como “política de la voz”. El uso paródico que hizo el clown-travesti-literario respecto de la historia de la declamación de poesía estableció diferentes modos de fuga de aquella corporalidad rígida, proveniente de los procesos de homogeneización de la lengua de comienzos del siglo XX y reiterada como emblema del disciplinamiento de los cuerpos durante el período dictatorial. El poema recitado, -“Sombra de conchas” de Alejandro Urdapilleta- y la performance de Batato Barea hacían entrar, a través del repertorio gestual histórico de la declamación de poesía, nuevos posicionamientos sobre la subjetividad, teniendo como horizonte la puesta en primer plano de la teatralidad en distintas artes durante la posdictadura argentina. Paralelamente, junto a la escucha de esta voz paródica, puede rastrearse, en las performances del clown y del grupo Las coperas, un registro ambivalente, que absorbía los tonos imaginarios que la literatura ya había volcado sobre sí para ese entonces.
-
Resumen:El presente artículo propone el examen de cuatro categorías y cuatro paradojas de la experiencia política moderna, que a partir de su problematicidad y significación, pudieran ser repensadas y reinscritas en una «concepción trágica de lo político». Primera paradoja: La «comunidad» se quiere y no se alcanza. Segunda paradoja: la tragedia deviene «sentido trágico». Tercera paradoja: Gubernamentalidad biopolítica: queriendo libertad, la niega. Cuarta paradoja. «melancolía»: despotencia que en su retiro, deviene fuerza.Palabras clave: Comunidad, Tragedia, Biopolítica, Melancolía*******************************************************************Community, tragedy and melancholia: Study for a tragic conception of the PoliticsAbstractThe present article proposes the examination of four categories and four paradoxes of modern politics experience, which as low as their quandary and signification could be re-thought and registered en a “tragic conception of the politics”. Firs paradox: The “community” is wanted but not reached. Second paradox: the tragedy becomes “tragic sense”. Third paradox: Bio-politics government: wishing liberty, it is denied. Fourth paradox: “melancholia”: de strengthen that in its leaving becomes force.Key words: Community, tragedy, bio-politics, melancholia. *********************************************************Comunidade, Tragédia e Melancolia: Estudo para uma ConcepçãoTrágica do PolíticoResumoO presente artigo propõe o exame de quatro categorias e quatro paradoxos da experiência política moderna, que a partir de sua problematicidade e significação, puderam ser repensadas e reinscritas numa «concepção trágica do político». Primeiro paradoxo: a «comunidade» se quer e não se consegue. Segundo paradoxo: a tragédia devem «sentido trágico». Terceiro paradoxo: Governamentalidade biopolítica: querendo liberdade, a nega. Quarto paradoxo. «melancolia»: dês-potência que no seu retiro, devem força.Palavras chave: Comunidade, tragédia, biopolítica, melancolia.
-
Alanís Pulido, creador de Acción poética, lleva casi dos décadas pintando versos en las ciudades, democratizando la poesía y haciéndola llegar a un público mayor. Su movimiento cada vez cuenta con más adeptos y con más partidarios en diferentes lugares del mundo pero ha logrado mayor impacto gracias a las redes sociales. Aunque se trate de un movimiento centrado en la literatura, le atrae la idea de que algún día sus pintadas se conviertan en un atractivo turístico.
-
This study presents an analysis of the appropriation of public space by cultural producers in Cuba, with a focus on art collectives, in particular, OMNI Zona Franca from Alamar, east of Havana. Based on primary research conducted with the artists, cultural producers, and scholars, I discuss OMNI’s work in the context of the history and formation of a nascent movement for civil society in Cuba, locating the collective’s work within the matrix of alternative and African diasporic cultural production. The latter is framed as part of a historical continuum and in the context of the discussion of race that emerged in Cuba’s public sphere during the 1990s with a concurrent movement among black Cuban artists to address issues of race. Situating OMNI’s work in a longer history of Afro-Cuban cultural production in Cuba as well as within the history of art collectives this study demonstrates how OMNI’s participation in the public sphere relates to social practice, appropriation of space, alternativity, and the forging of a wide coalition of civil and artistic alternatives among diverse communities. I draw on discourses on the production of space, particularly those of Henri Lefebvre and Raymond Williams, and argue that the unique and specific history of Alamar provided a fertile ground for alternative culture where multiple and countercultural expressions could be incubated and take root. The struggle over public space and the attempts by artists to create an autonomous public sphere in Cuba have led to continual conflict with the state. Using Gramsci’s theorization of civil society as incorporating both the hegemonic and contestatory realms, I contend that the level of contestation in OMNI Zona Franca’s work should be seen as counter-hegemonic expression aimed at altering the status quo. Producing new social relations, the collective’s practice is offered as an example of how art and cultural production is inaugurating alternative counter-spaces in the context of a demand for a more inclusive and representative Revolutionary public sphere.
-
"Tyler Hoffman brings a fresh perspective to the subject of performance poetry, and this comes at an excellent time, when there is such a vast interest across the country and around the world in the performance of poetry. He makes important connections, explaining things in a manner that remains provocative, interesting, and accessible." ---Jay Parini, Middlebury College American Poetry in Performance: From Walt Whitman to Hip Hop is the first book to trace a comprehensive history of performance poetry in America, covering 150 years of literary history from Walt Whitman through the rap-meets-poetry scene. It reveals how the performance of poetry is bound up with the performance of identity and nationality in the modern period and carries its own shifting cultural politics. This book stands at the crossroads of the humanities and the social sciences; it is a book of literary and cultural criticism that deals squarely with issues of "performance," a concept that has attained great importance in the disciplines of anthropology and sociology and has generated its own distinct field of performance studies. American Poetry in Performance will be a meaningful contribution both to the field of American poetry studies and to the fields of cultural and performance studies, as it focuses on poetry that refuses the status of fixed aesthetic object and, in its variability, performs versions of race, class, gender, and sexuality both on and off the page. Relating the performance of poetry to shifting political and cultural ideologies in the United States, Hoffman argues that the vocal aspect of public poetry possesses (or has been imagined to possess) the ability to help construct both national and subaltern communities. American Poetry in Performance explores public poets' confrontations with emergent sound recording and communications technologies as those confrontations shape their mythologies of the spoken word and their corresponding notions about America and Americanness.
-
La guaracha, como otras manifestaciones de la cultura oral americana, no ha recibido una justa atención crítica, a pesar de ser un género destacadísimo en la producción popular de Cuba y el Caribe, carencia que este trabajo pretende paliar. Enraizada en el cruce de las tradiciones culturales indígena, hispana y africana, y ligada al proverbial choteo cubano, la guaracha ha recorrido un largo trayecto desde sus inicios en el teatro bufo hasta hoy, fundiéndose con otras modalidades lírico-musicales como muestra de su versatilidad y capacidad de adaptación a los tiempos. Se ilustran las características poéticas de este género a través del análisis de algunas letras de Faustino Oramas "El guayabero", quien alcanzó una notable popularidad en toda Cuba a finales del siglo XX. Similar to other manifestations of oral tradition in American culture, the guaracha has not received its deserved attention from critics, despite being an incredibly prominent genre of popular production in Cuba and the Caribbean. It is this lack of attention that this article intends to remedy. Rooted in the intersection of Indigenous, Hispanic, and African cultures and bound to the proverbial Cuban banter, the guaracha has journeyed from its beginnings in the bufo theatre to its current merging with other lyrical-musical forms, demonstrating its versatility and ability to adapt with the times. Through analyses of lyrics by Faustino Oramas – also known as "The guayabero" – who reached noteworthy popularity throughout Cuba at the end of the 20th century, the poetic characteristics of the genre shine through.
-
Una biblioteca con libros de historia, ilustraciones, colecciones de VHS, cartucheras de DVDs, compilaciones periodísticas, testimonios, revistas literarias, fotografías, grabaciones sonoras, filmes. Un exhibidor de objetos, disfraces, instrumentos musicales, muñecos. Solicitadas en diarios, invitaciones a eventos, reconstrucciones de espacios, mapas de ciudades, circuitos virtuales en 3D. La imaginación es capciosa, ya que aun cuando efectivamente la reproductibilidad técnica hubiera podido hacer una copia y un registro absoluto, la performance tampoco estaría allí. Su ausencia se distingue de la ruina; el acontecimiento no regresa, no simplemente porque haya pasado el tiempo, sino porque no estaba hech para perdurar.
Explorar
POEPOLIT
- Resultados do projeto (111)
Enfoque
- Sociológico (76)
- Estético (72)
- Literário (69)
- Semiótico-Cultural (57)
- Estudos sobre a Espacialidade/Cidade (52)
- Estudos de Filosofia/Teoria Política (51)
- Hermenêutico (51)
- Estudos Culturais (48)
- Histórico (48)
- Análise Cultural (39)
- Antropológico (36)
- Sobre Performance (34)
- Interartes (33)
- Media Studies (32)
- Comparatista (29)
- Empírico/Sistémico (18)
- Feminista (17)
- Estudos sobre a Subalternidade (16)
- Filológico (15)
- Estudos sobre Oralidade/Sonoridade (14)
- Retórico (10)
- Estudos Étnicos (9)
- Estudos de Gênero (8)
- Análise do Discurso (6)
- Teatrológico (5)
- Estudos Gays-Lésbicos (4)
- Tradutológico (4)
- Estudos Pós-coloniais (3)
- Estudos sobre Migrações (3)
- Estudos Sobre o Corpo (3)
- Estudos Queer (1)
- Musicológico (1)
Espaço Geocultural
-
Europa
(67)
- Europa Atlântica (39)
- Europa Mediterrânea (19)
- Europa Báltica e Setentrional (14)
- Europa Central (10)
-
América
(51)
- América do Sul (23)
- América do Norte (15)
- Antilhas (6)
- América Central (3)
-
África
(7)
- África Austral (4)
- África Central (4)
- África Oriental (2)
- Magreb e África do Nordeste (2)
- Ásia (2)
- Oceania (1)
Período
- 1990–atualidade (121)
- 1946–1989 (43)
- 1901–1945 (19)
Relações Interartísticas
- Performance (51)
- Graffiti (42)
- Música (35)
- Outras (33)
- Artes Gráficas (30)
- Vídeo (21)
- Arquitetura e Urbanismo (19)
- Improvisação e Happening (16)
- Cinema (15)
- Pintura (13)
- Artes Cênicas (12)
- Artes Eletrônicas (11)
- Fotografia (10)
- Dança (9)
- Escultura (5)
- Publicidade (4)
- Circo (2)
Repertórios
- Poéticas Sociais (66)
- Poéticas Identitárias (47)
- Poéticas da Voz (42)
- Poéticas do Corpo (34)
- Metapoesia (33)
- Poéticas da Encenação (32)
- Poéticas do Conhecimento (29)
- Poéticas Narrativas (28)
- Poéticas Agitprop (25)
- Poéticas das Neovanguardas (25)
- Poesia Tradicional (23)
- Poéticas do Espetáculo (18)
- Poéticas Neoépicas (17)
- Poéticas Satíricas (17)
- Poéticas Feministas (16)
- Poéticas Intimistas (16)
- Poéticas da Improvisação (14)
- Poéticas Lúdicas (14)
- Poéticas Biográficas (13)
- Poéticas Deconstrutivas (12)
- Poéticas Minimalistas (8)
- Poéticas Homoeróticas (6)
- Poéticas Heteroeróticas (5)
- Poéticas Surrealistas (4)
- Poéticas Queer (3)
- Poéticas Religiosas e Confessionais (3)
Tipo de recurso
- Artigo em Conferência (6)
- Artigo em Revista (5)
- Artigo em Revista Científica (104)
- Base de dados (1)
- Dissertação (6)
- Entrada em Blogue (1)
- Filme (1)
- Gravação Vídeo (6)
- Livro (64)
- Página Web (8)
- Secção de Livro (48)