A sua pesquisa
Resultados 16 recursos
-
Indice dei contenuti: Fluxus e il corpo dell’elefante Manuela Gandini Achille Bonito Oliva FuturFluxus Ben Vautier De quoi est fait l’ego (2012) A la question: de quoi est fait l’ego Gino Di Maggio Libertà da, libertà di… George Maciunas L’iceberg Fluxus Fluxus with Tools Presentation-Performance Sandro Ricaldone Fluxus and Others Stella Succi Fluxus è «a-beta» Daniele Lombardi TreEffe Michel Giroud FLUXUS maintenant Irene Di Maggio Travelling (in)to Fluxus Gianluca Ranzi Impedimenta fluxorum
-
Em 1971, saía no Funchal um livro de Liberto Cruz (1935), Gramática Histórica, que se propunha desconstruir paródica e satiricamente a linguagem e a ideologia do regime salazarista. A obra, como nos lembra o autor na edição de 2007, esgotou numa semana. Quando a crítica oficial se apercebeu do registo subversivo dos textos, já todos os exemplares estavam nas mãos de "atentos e desobedientes leitores" (Cruz, 2007: 10), como se lê no apontamento introdutório da edição de 2007, assinado por Liberto Cruz, que opta por um título muito oportuno, porque abrange os leitores que necessitam da nota para compreenderem o contexto em que surgiu o livro, mas também visa aqueles leitores que conhecem já a história deste livro: "Nota desounecessária dos autores" (entenda-se: "desnecessária", "ou necessária"), porque na primeira edição o autor oculta a sua identidade sob um pseudónimo: Álvaro Neto, que, em 1966, no segundo e último caderno da Poesia Experimental, aparece como autor de vários poemas.
-
Este volumen nace con el propósito de producir conocimiento crítico sobre las prácticas poéticas en el espacio público, sus funciones y su eficacia dentro de éste. A la inestabilidad funcional de la poesía y lo lírico en la actualidad se une la noción de espacio público, entendida tanto desde su vertiente conceptual, filosófica y social, como desde su vertiente material, física, ligada a la (re)presentación escénica. Espacios, sujetos e instituciones se redefinen de la mano de esta combinación. Así, la inclusión de la espacialidad en una teoría poética actualizada, la constitución de nuevos sujetos y subjetividades y la identificación de públicos y prácticas en torno a los conceptos de performatividad e intervención constituyen los vectores fundamentales de este libro. Sin acotación de ningún tipo en términos lingüísticos, nacionales o interartísticos, los trabajos aquí recogidos se reparten entre lo teórico-crítico y metodológico, los estudios de caso y las reflexiones en primera persona, teniendo como objetivo último la valoración de la incidencia de la poesía en el espacio público y sus efectos socio-políticos.
-
En una reflexión general sobre los procesos y prácticas culturales emergentes, Wlad Godzich subrayó la imposibilidad de estudiarlos de acuerdo con las categorías hegemónicas y convencionales, para las que en realidad suponen un desafío. La delimitación de la noción de poesía en nuestro tiempo, habida cuenta de su estatus multifuncional e inestable, es una tarea compleja. Refiriéndonos a la hibridación genérica y discursiva podríamos condensar la mayor parte de sus reformulaciones, causadas también por la aceptación de lo popular, lo masivo o lo tecnológico, y por la potencialidad crítica de la subjetividad y el sujeto. En línea con lo señalado por Godzich, tales cambios exigen nuevas perspectivas y metodologías de análisis, que vayan más allá de las derivadas de genologías de base apenas textual. Las poéticas que son objeto de estudio en este libro no serán acotadas en términos lingüísticos, nacionales o interartísticos; de forma correlativa, se presta atención a sistemas de significación no (solo) verbales, al acoger análisis sobre prácticas performativas, grafiti e intervención, poesía fractal o formatos televisivos, privilegiando siempre la investigación de su incidencia como interacción y mediación pública, además de sus efectos socio-políticos.
-
En este estudio se investigan nociones aportadas por la crítica literaria y socio-cultural en torno a la discursividad del espacio como modo de producción. Asimismo, se redefine el espacio poemático verbal en contraste con el espacio fractal y se propone un modo inclusivo de lectura del mismo basado en propuestas teóricas de diversas escuelas de pensamiento y nuevos espacios epistemológicos: formalismo (Víctor Shklovsky), postestructuralismo (Henri Lefebvre, Edward Soja Roland Barthes; Mitchell W. J. T.; Mieke Ball), psicología de la percepción (la Gestalt), el concepto de espacio negativo “Ma” (Alan Fletcher; Richard B. Pilgrim), la poética cognitiva (Gaston Bachelard; Peter Stockwell; Reuven Tsur). De modo particular, se analiza el concepto de espacio como agente semiótico en la poesía fractal de Ramon Dachs y Roger Olivella.
-
Centred around Antonio Gramsci's concept of hegemony, this paper employs a critical globalisation theory framework to argue that the 1990s notion of ‘changing the world from below', understood as resistance to capitalist globalisation through a ‘transnational civil society', requires re-theorisation in the light of the contemporary developments in Our America. I make a methodological case for a neo-Gramscian approach to argue that ‘counter-hegemony', together with an adequate theorisation of the state and power, should be the preferred concept over the inherently apolitical and under-theorised ‘alter-globalisation'. Whilst the alter-globalisation movement's ideational and normative challenges to hegemony (captured in ex-British prime minister Thatcher's There-Is-No-Alternative-Doctrine, TINA) are undisputed, the transformation of the global geographies of power through local actors alone has remained illusory. Rather, the experience of the Bolivarian Alliance for the Peoples of Our America - Peoples' Trade Agreement (ALBA-PTA) strongly suggests that counter-hegemonic globalisation theory will have to consider the roles of both the ‘state-in-revolution' and the ‘transnational organised society'. This will be shown through the analysis and theorisation of the ALBA-PTA as a multi dimensional inter and transnational counter-hegemonic regionalisation and globalisation project that operates across a range of sectors and scales.
-
Professionalization and political engagement are usually placed as incompatible in the case of journalism and the mainstream press, resulting in an identification of cultural resistance exclusively with alternative/amateur vehicles. I will use the concept of journalistic field as introduced by Pierre Bourdieu to review these assumptions and discuss a form of political resistance that acts in one's own area of knowledge, is not overtly political and whose effects are not immediately accountable for. Drawing examples from my research on two literary newspapers published in the 1950s in Brazil and Uruguay, this paper will focus on the implications of didacticism for literary criticism as a genre of newswriting. The analysis of these newspapers will lead to a reflection on two main issues: a) the conflict between the professionalization and democratization of literature; and b) the definition of resistance as necessarily an action that is against something. The article will reconsider education in journalism as a form of resistance, taking into account its risks of becoming political indoctrination and commercial manipulation, but emphasizing its potential as a way of expanding access to literature.
-
The poetic space, as I see it, is a space of resistance. Resistance against the media which do not need poetry. Communication among poets is a go-between, a web of messages, performances and presentations, the circulation of books and digital materials. These activities are political, functioning as politics in the Greek sense: discussion in a public arena, exchanges of opinion and criticism, interventions, concerted decisions, group projects, a net of relationships around the production of texts, articulating versions and diversions of language. These activities and exchanges give the participants a sense of fulfillment. In this sense to pass is to think, to question a certain regime, to marvel that it is still there, to wonder what makes it possible, going into its enclaves, looking for traces of the movements which formed it and discovering in those stories apparently in ashes, how to think, how to live otherwise.
-
In this article, I analyze the notions of sequentiality and simultaneity in Ursula K. Le Guin's science fiction novel The Dispossessed: An Ambiguous Utopia (1974). I extrapolate this analysis to the contrasting epistemic sensibilities surrounding the concepts of ‘revolution' and ‘resistance' respectively. I am particularly concerned with the role these concepts play in contemporary academic production in the humanities. My aim is to understand the implications of the different conceptions of time and representation associated with each of those two concepts, and what their actual ideological operativity is in the context of the present status quo.
-
This essay is a brief study of translation as a practice of aesthetic resistance seen from a historical and philosophical perspective. Translation is perceived as the process of transition and negotiation within the ‘third space' between various different hybrid cultural contexts and their discursive constraints, and referred to as ‘paratranslation'. It summarises the first attempts to think of translation as an almost ‘holistic' paradigm and the aesthetics of intervention from Romantic philosophy onwards. It attempts to show how Walter Benjamin's master narrative, the utopia of ‘pure language', encourages continuous resistance to the totalitarianism of the idea of the ‘original', to aesthetics (within the sense of the perception of the real) and to dominant discourses. It subsequently defines the idea of ‘progress', which considers translation as aesthetic resistance, as a process of construction in constant deconstruction. It concludes by exemplifying the notion of translation as a paradigm of intervention in modernity with a brief analysis of the transcreation performed by Erin Mouré on Fernando Pessoa/Alberto Caeiro's poetic cycle, O Guardador de Rebanhos (The Keeper of Sheep).
-
1. Exploring the sights and sounds of experimental poetry. 2. Heard words: the resonance of the sound on the page. 3. Latin American origins of poetic performativity. 4. From the past into the future 5. The performativity of word, space, form. 6. Poetic performativity. Between art and poetry. 7. Futuristic innovations of past formulations.
-
Cardboard is hardly a material we associate with new media or digital technology in general. And yet in considering a series of recent editorial projects in several Latin American cities—editorial projects whose last name is always Cartonera and whose defining attribute is a trash aesthetic of hand-painted books made from recycled cardboard—it seems difficult to avoid confronting the present media ecology characterized by these technologies. These editorials produce, on some level, a kind of ‘‘new media,’’ although the mere novelty of their enterprise is only the most superficial of their affiliations with this concept. On the contrary, it seems clear to me that these projects also enact a form of production that should be interrogated within a discussion of the forms of sociality associated with new media and the politico-economic landscape they inhabit and condition.
-
Prólogo Capítulo I: Testimoniar en oxímoron (El caso César Vallejo) Capítulo II: Testimoniar sin lengua (El caso Alejandra Pizarnik) Capítulo III: Testimoniar sin metáfora (Los casos Washington Cucurto, Martín Gambarotta, Roberta Iannamico). *** Testimoniar en oxímoron, testimoniar sin lengua, testimoniar sin metáfora. Con estas tres fórmulas, Tamara Kamenszain bordea lo dicho por la poesía en los casos César Vallejo, Alejandra Pizarnik, Washington Cucurto, Martín Gambarotta y Roberta Iannamico. El testimonio no es prueba de la realidad sino en todo caso una muestra de vida. La poesía como testimonio mantiene viva la posibilidad de decir. Poniendo los saberes en falta, la poesía dice, da cuenta de la realidad, pero sin que esto signifique apelar a los realismos. En la imposibilidad indecible de todo testimonio, allí la poesía encuentra su boca. En este marco, los ensayos de Kamenszain registran una nueva lectura, tejen otros textos: el Vallejo de España, aparta de mí este cáliz pone en fecha los hechos, recibe en el propio aliento la boca del otro, mata la muerte. Y así como Vallejo deja entrar lo que de vida hay en la muerte, Pizarnik tramita lo que de muerte hay en la vida, en el punto de cese de la lengua que habla en sus últimos libros. Intentando despegar la escritura poética de su herramienta retórica por excelencia, la metáfora, los nuevos poetas buscan pinchar el efecto de show de la realidad. El realismo atolondrado en Cucurto, la búsqueda de lo real en Gambarotta, y el uso en Iannamico son modos de poner al poema en circulación, justo antes de que la ‘literatura’ se extinga. Precisa, lúcida y emotiva, la mirada de Kamenszain renueva las lecturas de dos grandes poetas de la poesía latinoamericana y descubre modos posibles de leer a las nuevas generaciones de la poesía argentina.
-
O obxectivo deste traballo é vincular a representación de Santiago de Compostela cos procesos de construción da identidade galega contemporánea, privilexiando as diferentes figuracións da cidade no ámbito da poesía. Además de analizar o papel da cidade en distintos poemarios, antoloxías, libros coletivos e coleccións, o artigo detense nas implicacións socioliterarias d inclusións dos textos e fragmentos poéticos en soportes como a tarxeta postal, os catálogos ou as guías de viaxe. En suma, este percorrido pola historia da literatura galega da segunda metade do século XX á luz das figuracións urbanas pretende poñer de relevo a importancia de Santiago como escenario e motor de modelos identitarios diferenciais, cando no abertamente contrapostos.
-
Este artigo forma parte dun traballo de investigación máis amplo que intenta afondar na historia do Grupo de Comunicación Poética Rompente facendo unha crónica do grupo, así como unha recompilación de todos os textos que Rompente publicou ou que ficaron inéditos ou esquecidos pola crítica. Aquí faise unha aproximación a unha das actividades de Rompente: a performance. Destácase esta modalidade artística, tanto pola relevancia que tivo no momento como tamén pola repercusión que ía ter este xeito de interpretar a arte de modo interdisciplinario (poesía, música e pintura) na creación artística galega de finais do século XX. Téntase facer do mesmo xeito unha pequena reflexión sobre o concepto performance. In this article I will discuss one of the activities of the Grupo de Comunicación Poética Rompente: performance. This artistic form is emphasised for the relevance it had at a given period and for the repercussions that this form of interpreting art by interdisciplinary means (poetry, music, and painting) had on Galician artistic creation at the end of the twentieth century. In the same manner, I will try to offer some new considerations on the concept of performance.
-
En 1976 a poesía galega estaba a vivir un período de potentes cambios no que a renovación poética, ideolóxica e política camiñaban da man. A poesía estaba a decidir cál tiña que ser a súa relación coa realidade e cáles ían ser os camiños estéticos e formais a seguir, en pleno auxe da poesía epigonal socialrealista. Este mesmo ano xorde Rompente, o primeiro intento colectivo de renovar a poesía desde a convicción da vangarda permante. A súa proposta artellábase atendendo a catro principios elementais: comunicación, innovación, multidisciplinariedade e compromiso coa realidade. Fronte á poesía máis transcendente que logo ha callar nos anos oitenta, o grupo de Vigo aposta decididamente polo compromiso inmediato para servir como revulsivo na transformación da sociedade galega e por iso non lle ten medo ningún a transgredir calquera tipo de fronteira (formato, xénero, rexistro, temas, medio de expresión...). Neste artigo tentaremos explicar desde unha perspectiva historicista en qué consistiu Rompente.
Explorar
POEPOLIT
Enfoque
- Literário (16)
- Estético (12)
- Histórico (11)
- Semiótico-Cultural (11)
- Estudos sobre a Espacialidade/Cidade (10)
- Interartes (10)
- Estudos de Filosofia/Teoria Política (9)
- Sobre Performance (9)
- Análise Cultural (8)
- Estudos Culturais (8)
- Estudos sobre a Subalternidade (8)
- Hermenêutico (8)
- Antropológico (7)
- Comparatista (7)
- Empírico/Sistémico (7)
- Media Studies (7)
- Sociológico (7)
- Feminista (4)
- Estudos sobre Oralidade/Sonoridade (3)
- Estudos de Gênero (1)
- Estudos Étnicos (1)
- Filológico (1)
- Retórico (1)
- Tradutológico (1)
Espaço Geocultural
-
América
(6)
- América do Sul (3)
-
Europa
(5)
- Europa Atlântica (4)
-
África
(1)
- África Austral (1)
- África Central (1)
- Ásia (1)
Período
- 1946–1989
- 1990–atualidade (15)
- 1901–1945 (5)
Relações Interartísticas
- Artes Gráficas
- Performance (13)
- Música (9)
- Vídeo (8)
- Improvisação e Happening (7)
- Cinema (5)
- Outras (5)
- Artes Cênicas (4)
- Pintura (4)
- Artes Eletrônicas (3)
- Dança (2)
- Fotografia (2)
- Graffiti (2)
- Escultura (1)
Repertórios
- Poéticas Sociais (13)
- Metapoesia (12)
- Poéticas Identitárias (12)
- Poéticas Narrativas (10)
- Poéticas Agitprop (8)
- Poéticas das Neovanguardas (8)
- Poéticas do Corpo (8)
- Poéticas Neoépicas (8)
- Poéticas da Encenação (7)
- Poéticas da Voz (7)
- Poéticas do Conhecimento (7)
- Poéticas Satíricas (7)
- Poéticas Lúdicas (6)
- Poéticas do Espetáculo (5)
- Poéticas Deconstrutivas (3)
- Poéticas Feministas (3)
- Poéticas Minimalistas (3)
- Poesia Tradicional (2)
- Poéticas Biográficas (2)
- Poéticas da Improvisação (2)
- Poéticas Heteroeróticas (2)
- Poéticas Homoeróticas (2)
- Poéticas Intimistas (2)
- Poéticas Queer (1)
Tipo de recurso
- Artigo em Revista (1)
- Artigo em Revista Científica (9)
- Livro (3)
- Secção de Livro (3)
Ano de publicação
-
Entre 1900 e 1999
(1)
-
Entre 1990 e 1999
(1)
- 1997 (1)
-
Entre 1990 e 1999
(1)
-
Entre 2000 e 2026
(15)
- Entre 2000 e 2009 (5)
- Entre 2010 e 2019 (9)
-
Entre 2020 e 2026
(1)
- 2021 (1)