A sua pesquisa
Resultados 9 recursos
-
Los estudios sobre performance han proliferado de manera excepcional a lo largo de las últimas décadas alentados por el “giro corporal” de las ciencias sociales. A las investigaciones antropológicas y sociológicas se le suma la llamada de atención que desde la teoría del arte se desarrolla a razón de las correspondencias y antagonismos de la acción creativa en los espacios públicos. En esta estela discursiva se imbrican experiencias que se soportan a través de lo corporal, resignificándolo y operando como un nuevo modo de autorreconomiento individual y colectivo. Este artículo trata de proponer una mirada reflexiva hacia el espectro de éstos estudios a través de las experiencias que el artista Nel Amaro ha desarrollado a fin de visibilizar y señalizar cómo las prácticas estéticas intervienen en lo común, en los modos de hacer y habitar.
-
The new digital and electronic media force us to redefine the contrasting notions of orality and literacy, which now move into cyberespace. These technologies are memory machines which help to preserve knowledge, and increase its productivity by means of multimedia codes capable of generating manipulable works which could not be accomplished by the classic media. Those works are often defined by their open and fragmentary nature, allowing interactive and open access, and teamwork in different locations. This article concentrates on digital poetry and its movement back to orality, subverting systematic, rule-bound, linear and ordered spaces in writing.
-
A medio camino entre el centro barroco de La Habana y las playas situadas al este de la ciudad que anteceden al esplendor de Varadero, la barriada de Alamar forma parte del municipio de La Habana del Este: una ciudad dentro de la ciudad, separada de La Habana Vieja por un túnel tras el cual empieza un mundo que el yuma (término despectivo del argot callejero que designa al turista o al extranjero) tiene pocas posibilidades de contemplar como no sea por la ventanilla de uno de esos taxis que recorren sin paradas el espacio comprendido entre el centro y la costa. Cien mil habitantes divididos en veinticinco barrios construidos entre los años setenta y la mitad de la década de los ochenta. Alamar es la antítesis de esa Habana Vieja disneyficada, con sus calles coloniales y su flujo ininterrumpido de turistas: un tiempo y un espacio dilata-dos, edificios racionalistas separados por unas fluidas arterias que conectan los diferentes barrios, espacios agrícolas, un río, vastas áreas militares en desuso, una decrépita y decadente fachada litoral cubierta de hormigón desde la que se vislum-bran las diferentes áreas y etapas de la zona. Una zona que es la plasmación física del diseño y del fracaso de la Utopía, una vasta Unité d'habitation reproducida a gran escala y en la actualidad deshaciéndose poco a poco por la falta de mantenimiento, infraestructuras, servicios comunitarios, comunicaciones y transporte. Una metáfora perfecta de las paradojas y singularidades de Cuba: la instalación abstracta del modelo socialista (y de su fracaso) en una realidad caribeña hecha de lentitud, relaciones y mestizaje. La expansión urbana de la capital cubana llegó a su culmen y al máximo de su decadencia en esta zona, construida por las Microbrigadas, unos grupos de hombres traídos por el gobierno para edificar uno de los proyectos de urbanización de viviendas sociales más imponentes del país. Un periodo constructivo que quedó interrumpido por la crisis econó-mica que siguió a la caída del Muro de Berlín y a la disolución de la URSS (Periodo especial').
-
Este trabajo se propone señalar las prácticas de poesía ligadas a la performance y la teatralidad en la región del Río de la Plata durante los procesos de finalización de la dictadura y comienzos de la democracia, hacia finales del siglo XX. Menciona brevemente una historia del género y los problemas metodológicos que presenta la investigación. Desarrolla, además, la emergencia de formas de la teatralidad en las producciones artísticas y políticas de comienzos de 1980 en Argentina, período marcado por la transición democrática, para ubicar en este marco la producción del poeta y dramaturgo Emeterio Cerro.
-
In October 2007, over the course of a weekend, several hundred people descended on Coronel Pringles, a small town in the Argentine pampas. For two days they would participate, along with many of the town’s residents, in a series of workshops and performances held under the aegis of the Asociación Civil Estación Pringles, an organization founded in 2006 and headed by the poet Arturo Carrera. This inaugural event centered on the practice of declamation, one of the ‘viejas prácticas sociales y artı́sticas’ (‘timeworn social and artistic practices’) that Estación Pringles seeks to place into dialogue with the work of contemporary artists, writers and performers. In its founding statement, the project casts this dialogue in theatrical terms, calling itself ‘una plataforma o una escena donde prácticas estéticas dispersas en un espacio lateral puedan agregarse, articularse, hacerse visibles’ (‘a platform or scene where aesthetic practices, scattered throughout a lateral space, might come together, be articulated, become visible’). Indeed, an emphasis on theatricality would reappear in Carrera’s closing remarks to the 2007 gathering, in which he couches the practice of declamation in terms of a ‘teatrito,’ a ‘little theater’ (Estación Pringles).
-
Resumen En este artículo se reflexiona sobre la función que tiene la poesía de la memoria de la Guerra Civil española en los espacios públicos, setenta años después del inicio de la guerra. A partir de dos poemas, "El campo de batalla" de Ángel González y "El pasado" de Luis García Montero, se lleva a cabo un análisis de los mecanismos de rememoración colectiva. Así, se presentan ambos poemas como homenaje a la lírica que se escribió y publicó durante la República y la Guerra, y como lugar de encuentro de la memoria de los vencidos. Palabras clave: Ángel González; Luis García Montero; Guerra Civil; Rivas Vaciamadrid. This article studies the function of the poetry of memory of the Spanish Civil War in public spheres, seventy years after the war. Focusing in two poems, "El campo de batalla" by Angel González and "El pasado" by Luis García Montero, an analysis of the mechanisms of collective remembrance is carried out. Thus, the two poems are presented as a homage to the lyric written and published during the Republic and the War, and also as a meeting point for the memory of the defeated. Keywords: Ángel González; Luis García Montero; Civil War; Rivas Vaciamadrid.
-
Este artigo forma parte dun traballo de investigación máis amplo que intenta afondar na historia do Grupo de Comunicación Poética Rompente facendo unha crónica do grupo, así como unha recompilación de todos os textos que Rompente publicou ou que ficaron inéditos ou esquecidos pola crítica. Aquí faise unha aproximación a unha das actividades de Rompente: a performance. Destácase esta modalidade artística, tanto pola relevancia que tivo no momento como tamén pola repercusión que ía ter este xeito de interpretar a arte de modo interdisciplinario (poesía, música e pintura) na creación artística galega de finais do século XX. Téntase facer do mesmo xeito unha pequena reflexión sobre o concepto performance. In this article I will discuss one of the activities of the Grupo de Comunicación Poética Rompente: performance. This artistic form is emphasised for the relevance it had at a given period and for the repercussions that this form of interpreting art by interdisciplinary means (poetry, music, and painting) had on Galician artistic creation at the end of the twentieth century. In the same manner, I will try to offer some new considerations on the concept of performance.
-
¿Cales son as implicacións para o espazo simbólico-cultural da Galicia do serodio século XX de considerar a suposta anomalía que é ter unha "abundancia" de poetas?. O presente artigo responde a esta pregunta ao propor avaliar a práctica das performances poéticas tendo en conta a invitación de Xoán González-Millán no seu Resistencia cultural e diferencia histórica a que consideremos os efectos das accións culturais nas relacións sociais. Esta estratexia permítenos entender a recuperación da esfera pública que este xeito de "facer" poesía conleva, pois rescátanse os poemas do contexto solitario e privado da lectura para traelos ao centro da palestra. What are the implications for the sumbolic cultural scenario of late 20th Century Galicia when considering the supposed anomaly of having an “abundance” of poets? This article responds to this query by evaluating the practice of poetics performances, taking into consideration Xoán González-Millán’s invitation to consider the effects of cultural actions in social relations in his Resistancia cultural e diferencia histórica. This strategy allows us to understand the recovery of the public sphere carried on by this mode os “making” poetry, since poems are conveyed from the private and solitary context of reading to be brought to the fore.
-
En 1976 a poesía galega estaba a vivir un período de potentes cambios no que a renovación poética, ideolóxica e política camiñaban da man. A poesía estaba a decidir cál tiña que ser a súa relación coa realidade e cáles ían ser os camiños estéticos e formais a seguir, en pleno auxe da poesía epigonal socialrealista. Este mesmo ano xorde Rompente, o primeiro intento colectivo de renovar a poesía desde a convicción da vangarda permante. A súa proposta artellábase atendendo a catro principios elementais: comunicación, innovación, multidisciplinariedade e compromiso coa realidade. Fronte á poesía máis transcendente que logo ha callar nos anos oitenta, o grupo de Vigo aposta decididamente polo compromiso inmediato para servir como revulsivo na transformación da sociedade galega e por iso non lle ten medo ningún a transgredir calquera tipo de fronteira (formato, xénero, rexistro, temas, medio de expresión...). Neste artigo tentaremos explicar desde unha perspectiva historicista en qué consistiu Rompente.
Explorar
Enfoque
- Sobre Performance (8)
- Estudos Culturais (6)
- Estético (5)
- Histórico (5)
- Interartes (5)
- Literário (5)
- Semiótico-Cultural (5)
- Análise Cultural (3)
- Estudos sobre a Espacialidade/Cidade (3)
- Filológico (3)
- Sociológico (3)
- Antropológico (2)
- Media Studies (2)
- Teatrológico (2)
- Estudos de Filosofia/Teoria Política (1)
- Estudos de Gênero (1)
- Estudos sobre a Subalternidade (1)
- Estudos sobre Oralidade/Sonoridade (1)
- Feminista (1)
- Retórico (1)
Espaço Geocultural
-
Europa
(5)
- Europa Atlântica (5)
-
América
(3)
- América do Sul (2)
- Antilhas (1)
Período
- 1990–atualidade (8)
- 1946–1989 (2)
Relações Interartísticas
- Artes Cênicas
- Performance (9)
- Música (6)
- Improvisação e Happening (5)
- Artes Gráficas (2)
- Pintura (2)
- Vídeo (2)
- Arquitetura e Urbanismo (1)
- Dança (1)
Repertórios
- Poéticas Sociais (8)
- Poéticas do Espetáculo (7)
- Poéticas Identitárias (7)
- Poéticas da Encenação (5)
- Poéticas da Improvisação (5)
- Poéticas da Voz (5)
- Poéticas das Neovanguardas (4)
- Poéticas do Corpo (4)
- Poéticas Agitprop (3)
- Poéticas Lúdicas (3)
- Metapoesia (2)
- Poéticas Satíricas (2)
- Poesia Tradicional (1)
- Poéticas Deconstrutivas (1)
- Poéticas Feministas (1)
- Poéticas Intimistas (1)
- Poéticas Narrativas (1)
- Poéticas Queer (1)
Tipo de recurso
Ano de publicação
-
Entre 1900 e 1999
(1)
-
Entre 1990 e 1999
(1)
- 1997 (1)
-
Entre 1990 e 1999
(1)
-
Entre 2000 e 2026
(8)
- Entre 2000 e 2009 (3)
- Entre 2010 e 2019 (5)