A sua pesquisa
Resultados 23 recursos
-
Uno de los rasgos que signan la identidad caribeña se corresponde, sin lugar a dudas, con un área expresiva tan intensa y extensa como la de la música popular bailable. Durante mucho tiempo relegada a planos secundarios por los estudios culturológicos, su investigación ha ido ganando terreno e importancia, ya que adentrarse en su conocimiento presupone el hacerlo en la cultura de los hombres que viven en esta área geográfica y su interacción con el mundo.
-
1. Exploring the sights and sounds of experimental poetry. 2. Heard words: the resonance of the sound on the page. 3. Latin American origins of poetic performativity. 4. From the past into the future 5. The performativity of word, space, form. 6. Poetic performativity. Between art and poetry. 7. Futuristic innovations of past formulations.
-
Se retoman algunas líneas que permitan explicar la manera en que se introduce en la literatura mexicana la perspectiva maldita o decadentista. Propuesta de un arte inmoral, con la vocación de cuestionar al burgués. Temas del erotismo en la literatura mexicana. Influencia de Baudelaire, RImbaud y Nietzsche en la literatura mexicana del modernismo y la vanguardia.
-
En su tratado de poética, Horacio afirmaba que la literatura debía ser dulce y útil. Cientos de años después, en la primera mitad del siglo XX, George Bataille escribe: la literatura “no puede ser útil porque es la expresión del hombre ―de la parte esencial del hombre― y lo esencial en el hombre no es reductible a la utilidad”. Utilidad y literatura son excluyentes. Ya no se escribe para servir a los semejantes sino para “revelar a la soledad de todos una parte intangible que nadie someterá nunca”. El escritor debe ejercer su libertad, lo cual significa dejar atrás el servilismo. Este ejercicio a menudo lo destruye, pero eso lo hace más fuerte. Para este escritor francés, la literatura debe expresar la esencia humana porque, de lo contrario, no es literatura y una de las expresiones de esta esencia, la expresión soberana, dice el autor, es el mal, una forma del mal, que no supone la ausencia de moral sino que exige una hipermoral.
-
Cardboard is hardly a material we associate with new media or digital technology in general. And yet in considering a series of recent editorial projects in several Latin American cities—editorial projects whose last name is always Cartonera and whose defining attribute is a trash aesthetic of hand-painted books made from recycled cardboard—it seems difficult to avoid confronting the present media ecology characterized by these technologies. These editorials produce, on some level, a kind of ‘‘new media,’’ although the mere novelty of their enterprise is only the most superficial of their affiliations with this concept. On the contrary, it seems clear to me that these projects also enact a form of production that should be interrogated within a discussion of the forms of sociality associated with new media and the politico-economic landscape they inhabit and condition.
-
Prólogo Capítulo I: Testimoniar en oxímoron (El caso César Vallejo) Capítulo II: Testimoniar sin lengua (El caso Alejandra Pizarnik) Capítulo III: Testimoniar sin metáfora (Los casos Washington Cucurto, Martín Gambarotta, Roberta Iannamico). *** Testimoniar en oxímoron, testimoniar sin lengua, testimoniar sin metáfora. Con estas tres fórmulas, Tamara Kamenszain bordea lo dicho por la poesía en los casos César Vallejo, Alejandra Pizarnik, Washington Cucurto, Martín Gambarotta y Roberta Iannamico. El testimonio no es prueba de la realidad sino en todo caso una muestra de vida. La poesía como testimonio mantiene viva la posibilidad de decir. Poniendo los saberes en falta, la poesía dice, da cuenta de la realidad, pero sin que esto signifique apelar a los realismos. En la imposibilidad indecible de todo testimonio, allí la poesía encuentra su boca. En este marco, los ensayos de Kamenszain registran una nueva lectura, tejen otros textos: el Vallejo de España, aparta de mí este cáliz pone en fecha los hechos, recibe en el propio aliento la boca del otro, mata la muerte. Y así como Vallejo deja entrar lo que de vida hay en la muerte, Pizarnik tramita lo que de muerte hay en la vida, en el punto de cese de la lengua que habla en sus últimos libros. Intentando despegar la escritura poética de su herramienta retórica por excelencia, la metáfora, los nuevos poetas buscan pinchar el efecto de show de la realidad. El realismo atolondrado en Cucurto, la búsqueda de lo real en Gambarotta, y el uso en Iannamico son modos de poner al poema en circulación, justo antes de que la ‘literatura’ se extinga. Precisa, lúcida y emotiva, la mirada de Kamenszain renueva las lecturas de dos grandes poetas de la poesía latinoamericana y descubre modos posibles de leer a las nuevas generaciones de la poesía argentina.
-
Empreendendo uma análise profunda de três romances representativos da literatura latino-americana recente, Diana Klinger aborda dois elementos fundamentais presentes na ficção contemporânea: a presença marcante da primeira pessoa, em que se identificam aspectos de discurso autobiográfico, e uma perspectiva afastada sobre o outro, caracterizando uma literatura que atravessa fronteiras culturais. Escritas de si, escritas do outro constitui, portanto, obra fundamental para a compreensão das novas tendências da ficção contemporânea e, notadamente, da produção literária latino-americana da atualidade.
-
A Literatura de Cordel, antiga tradição brasileira de origem européia, foi, durante muito tempo, reduto eminentemente masculino. Embora alguns estudiosos da cultura popular brasileira tenham identificado as mulheres como o principal arquivo das tradições orais, nota-se, nas antologias do gênero, a ausência de folhetos de autoria feminina, o que pode revelar, dentre outros fatores, uma faceta de preconceitos contra a mulher e a sua participação numa sociedade patricarcal. A pesquisa de campo realizada em diversos pontos de venda de cidades nordestinas e a busca nos principais acervos de cordel de Campina Grande, de João Pessoa, Salvador, Rio de Janeiro e São Paulo detectaram a presença de 70 mulheres cordelistas e 170 títulos. Depois da primeira mulher de que se tem notícia como autora de cordel, que publicou em 1938 sob pseudônimo masculino, somente a partir de 1970 é que se pode verificar manifestações de autoria assumidamente feminina. Na atualidade, mulheres, através da escrita de cordéis, denunciam uma realidade social e também anunciam perspectivas de vida. São professoras, psícologas, advogadas, dramaturgas, donas-de casa, que, utilizam-se dessa forma de manifestação da nossa cultura, deixam fluir sua poeticidade e através dela demonstram sue sentimentos, aspirações e visões de mundo, conslolidando uma identidade autoral e o espaçao feiminino na literatura de cordel.
-
A pesar de los muchos artículos disperso que oportunamente se ocuparon de reflejar aspectos de la producción poética argentina de las últimas décadas, prácticamente no existen libros que hayan intentado plantear una visión más o menos ordenada de ese conjunto vastísimo y heterogéneo que le ha ofrecido a los lectores muchas más novedades que la prosa en el mismo período. Este libro constituye un esfuerzo en esa dirección.
-
Resumen En este artículo se reflexiona sobre la función que tiene la poesía de la memoria de la Guerra Civil española en los espacios públicos, setenta años después del inicio de la guerra. A partir de dos poemas, "El campo de batalla" de Ángel González y "El pasado" de Luis García Montero, se lleva a cabo un análisis de los mecanismos de rememoración colectiva. Así, se presentan ambos poemas como homenaje a la lírica que se escribió y publicó durante la República y la Guerra, y como lugar de encuentro de la memoria de los vencidos. Palabras clave: Ángel González; Luis García Montero; Guerra Civil; Rivas Vaciamadrid. This article studies the function of the poetry of memory of the Spanish Civil War in public spheres, seventy years after the war. Focusing in two poems, "El campo de batalla" by Angel González and "El pasado" by Luis García Montero, an analysis of the mechanisms of collective remembrance is carried out. Thus, the two poems are presented as a homage to the lyric written and published during the Republic and the War, and also as a meeting point for the memory of the defeated. Keywords: Ángel González; Luis García Montero; Civil War; Rivas Vaciamadrid.
-
O obxectivo deste traballo é vincular a representación de Santiago de Compostela cos procesos de construción da identidade galega contemporánea, privilexiando as diferentes figuracións da cidade no ámbito da poesía. Además de analizar o papel da cidade en distintos poemarios, antoloxías, libros coletivos e coleccións, o artigo detense nas implicacións socioliterarias d inclusións dos textos e fragmentos poéticos en soportes como a tarxeta postal, os catálogos ou as guías de viaxe. En suma, este percorrido pola historia da literatura galega da segunda metade do século XX á luz das figuracións urbanas pretende poñer de relevo a importancia de Santiago como escenario e motor de modelos identitarios diferenciais, cando no abertamente contrapostos.
-
En el presente trabajo nos proponemos revisar los trasiegos de la canción “de autor” a la luz de una de sus muchas relaciones con el campo literario: la musicalización de poetas consagrados. Esta operación de “traslado”, con el correr de las décadas, ha conformado un corpus dilatado en el tiempo y en el espacio, y registra, en términos teóricos, diversas travesías: de la letra a la voz (y al cuerpo), del libro al disco (y, consecuentemente, a los medios y al escenario), de la soledad de la lectura silenciosa a la recepción grupal, etc. Nuestro interés se centrará en el análisis de estas cuestiones generales y, asimismo, en el de dos ejemplos puntuales, Joan Manuel Serrat y Amancio Prada. En el cruce de imaginarios diversos y a menudo encontrados, estos autores nos ofrecen dos “figuras de artista” enlazadas, naturalmente, con las particulares operatorias de lectura –y puesta en letra– que realizan de una/s determinada/s tradición/es y modelos de la literatura española.
-
O macrocampo onde a sátira oral se expande com o vigor cortante dos epigramas é o do elemento humano. Nesta forma de expressão pontuam figuras, tipos humanos e classes sociais que, pelos seus vícios, tiques ou ações, se tornaram objecto de derisão destrutiva. Categoria estética relegada, regra geral, para as franjas mais marginais do sistema semiótico literário oral tanto pelos intérpretes-autores como pelos estudiosos e pelos recetores – como não raro sucede na sátira da literatura tout court –, a sátira em verso constitui um instrumento ao serviço da nomeação daquilo que, num determinado momento histórico, é visto como degenerescência da sociedade ou como vício e maldade de alguns dos seus membros (pessoas e instituições).
-
Eduardo Milán registra la tradición poética latinoamericana a partir de un presente poético integrado por Rubén Darío, Vicente Huidobro, César Vallejo, Pablo Neruda, Oliverio Girondo, Lezama Lima, Octavio Paz y Haroldo de Campos. Milán localiza también en el paisaje poético a los herederos de estos autores: Rodolfo Hinostroza, Raúl Zurita, Néstor Perlongher, Antonio Cisneros, José Kozer y David Huerta.
-
Este artigo forma parte dun traballo de investigación máis amplo que intenta afondar na historia do Grupo de Comunicación Poética Rompente facendo unha crónica do grupo, así como unha recompilación de todos os textos que Rompente publicou ou que ficaron inéditos ou esquecidos pola crítica. Aquí faise unha aproximación a unha das actividades de Rompente: a performance. Destácase esta modalidade artística, tanto pola relevancia que tivo no momento como tamén pola repercusión que ía ter este xeito de interpretar a arte de modo interdisciplinario (poesía, música e pintura) na creación artística galega de finais do século XX. Téntase facer do mesmo xeito unha pequena reflexión sobre o concepto performance. In this article I will discuss one of the activities of the Grupo de Comunicación Poética Rompente: performance. This artistic form is emphasised for the relevance it had at a given period and for the repercussions that this form of interpreting art by interdisciplinary means (poetry, music, and painting) had on Galician artistic creation at the end of the twentieth century. In the same manner, I will try to offer some new considerations on the concept of performance.
-
¿Cales son as implicacións para o espazo simbólico-cultural da Galicia do serodio século XX de considerar a suposta anomalía que é ter unha "abundancia" de poetas?. O presente artigo responde a esta pregunta ao propor avaliar a práctica das performances poéticas tendo en conta a invitación de Xoán González-Millán no seu Resistencia cultural e diferencia histórica a que consideremos os efectos das accións culturais nas relacións sociais. Esta estratexia permítenos entender a recuperación da esfera pública que este xeito de "facer" poesía conleva, pois rescátanse os poemas do contexto solitario e privado da lectura para traelos ao centro da palestra. What are the implications for the sumbolic cultural scenario of late 20th Century Galicia when considering the supposed anomaly of having an “abundance” of poets? This article responds to this query by evaluating the practice of poetics performances, taking into consideration Xoán González-Millán’s invitation to consider the effects of cultural actions in social relations in his Resistancia cultural e diferencia histórica. This strategy allows us to understand the recovery of the public sphere carried on by this mode os “making” poetry, since poems are conveyed from the private and solitary context of reading to be brought to the fore.
Explorar
Enfoque
- Literário
- Histórico (13)
- Semiótico-Cultural (10)
- Estético (8)
- Estudos Culturais (7)
- Análise Cultural (6)
- Comparatista (5)
- Estudos de Filosofia/Teoria Política (5)
- Estudos sobre a Subalternidade (5)
- Filológico (5)
- Estudos sobre Oralidade/Sonoridade (4)
- Feminista (4)
- Interartes (4)
- Sociológico (4)
- Análise do Discurso (3)
- Estudos de Gênero (3)
- Estudos sobre a Espacialidade/Cidade (3)
- Antropológico (2)
- Retórico (2)
- Sobre Performance (2)
- Estudos Gays-Lésbicos (1)
- Hermenêutico (1)
- Media Studies (1)
- Musicológico (1)
Espaço Geocultural
-
América
(11)
- América do Sul (5)
- América Central (2)
- América do Norte (2)
- Antilhas (1)
-
Europa
(10)
- Europa Atlântica (7)
- Europa Mediterrânea (3)
Período
- 1990–atualidade (19)
- 1946–1989 (15)
- 1901–1945 (6)
Relações Interartísticas
- Música (8)
- Performance (8)
- Artes Gráficas (6)
- Improvisação e Happening (5)
- Artes Cênicas (4)
- Pintura (3)
- Fotografia (2)
- Arquitetura e Urbanismo (1)
- Artes Eletrônicas (1)
- Dança (1)
- Vídeo (1)
Repertórios
- Poéticas Sociais (17)
- Poesia Tradicional (14)
- Poéticas da Voz (14)
- Poéticas Identitárias (13)
- Poéticas Narrativas (7)
- Poéticas das Neovanguardas (6)
- Poéticas do Corpo (6)
- Poéticas Homoeróticas (6)
- Poéticas Lúdicas (6)
- Poéticas Biográficas (5)
- Poéticas do Espetáculo (4)
- Poéticas Feministas (4)
- Poéticas Heteroeróticas (4)
- Poéticas Intimistas (4)
- Poéticas Satíricas (3)
- Metapoesia (2)
- Poéticas da Improvisação (2)
- Poéticas Minimalistas (2)
- Poéticas Neoépicas (2)
- Poéticas Agitprop (1)
- Poéticas da Encenação (1)
- Poéticas do Conhecimento (1)
- Poéticas Queer (1)
- Poéticas Religiosas e Confessionais (1)
Tipo de recurso
- Artigo em Conferência (1)
- Artigo em Revista Científica (14)
- Livro (6)
- Secção de Livro (2)