A sua pesquisa
Resultados 28 recursos
-
El final del milenio y los años que corren del nuevo se caracterizan, quizá por la proximidad que los preside, por ser tiempos confusos, de incertidumbre, de transición en definitiva. La importancia de los mass media y los avances tecnológicos (sobre todo internet) en el fluir de la vida cotidiana han provocado que el conocimiento sea más rápido pero también más efímero, y que la abundante información no nos deje depurar con nitidez los resultados poéticos de las últimas décadas porque son muchos y diversos. Los nuestros son tiempos de cultura del espectáculo, de cultura rápida, de imágenes sucesivas, de proyectos digitales a los que los recientes escritores no serán ajenos.
-
Indice dei contenuti: Fluxus e il corpo dell’elefante Manuela Gandini Achille Bonito Oliva FuturFluxus Ben Vautier De quoi est fait l’ego (2012) A la question: de quoi est fait l’ego Gino Di Maggio Libertà da, libertà di… George Maciunas L’iceberg Fluxus Fluxus with Tools Presentation-Performance Sandro Ricaldone Fluxus and Others Stella Succi Fluxus è «a-beta» Daniele Lombardi TreEffe Michel Giroud FLUXUS maintenant Irene Di Maggio Travelling (in)to Fluxus Gianluca Ranzi Impedimenta fluxorum
-
[A1] “Exuberancia selvática” (Naval, 2010: 119), “maraña” (Prieto de Paula, 2010: 28), archipiélago de “poetas-isla” (Sánchez, 2015: 6), “convivencia sosegada de idearios” (Morante, 2016: 12), “diáspora” (Floriano y Rivero Machina, 2016: 225), “insobornable pluralidad” (Díaz, 2016: 11): son algunos de los términos y metáforas que la academia ha empleado a la hora de referir la multitud y variedad de autores y propuestas que desde hace quince años jalonan el escenario poético de la España actual. Puestos a elegir un concepto para proyectar y pensar este horizonte, nosotros preferimos, sin embargo, la imagen del desierto. Por dos motivos. Primero, porque este es un paisaje en permanente y rápida (re)construcción cuyo ecosistema resulta análogo al funcionamiento del campo poético, esto es: un espacio habitualmente considerado como un lugar inhóspito e inexplorado por unos pocos sujetos que en realidad se rige por unas dinámicas vertiginosas de visibilización/invisibilización que ocultan bajo la arena un gran registro de especies. En segundo lugar, porque, si cambiamos el foco de observación, la crítica (tanto por su cercanía temporal a los más recientes creadores como por la avalancha indiscriminada de publicaciones, editoriales y antologías de nuevos nombres, entre otros muchos motivos) todavía no ha abordado las dunas de la poesía actual con una visión global y panorámica. Sí ha dado constancia de su presumible diversidad, sobre todo a través de estudios parciales, aunque sin adentrarse en sus detalles. Somos conscientes, por tanto, de que este paraje puede parecer caótico, inconexo o efímero en un primer vistazo –de hecho, quizás lo sea, como la propia orografía de un desierto–. Ahora bien, creemos que un estudio sistemático podría revelar huellas, rutas y senderos sobre los que no se ha focalizado, e incluso destacar tendencias y puntos de inflexión en la poco transitada, pero bulliciosa, historia de la poesía española joven de los últimos años. En este sentido, los párrafos que siguen se ofrecen como un intento de exploración –y palimpsesto para futuros mapas– de sus coordenadas esenciales; también de las temporales.
-
Reconheço na literatura e nos estudos literários um lugar central na História e na evolução do ser humano e da sociedade, e este livro, dividido em duas secções (Poesia e Ficção), é o reflexo disso mesmo; reflexo, também, de obras teóricas que, independentemente dos seus princípios de base (mais biografistas, psicologistas ou socioculturais, mais formalistas e estruturalistas, mais de estilística e retórica, etc., ou mais de síntese entre as várias orientações), têm sido decisivas para a constituição da crítica literária moderna e do seu propósito de determinação, na medida do possível, dos sentidos e valores de um texto literário ou de um sistema de obras literárias.
-
Artes poéticas mexicana (de los Contemporáneos a la actualidad) nace de la necesidad de abordar un aspecto esencia a la hora de acercarnos a la poesía, el estudio, el análisis detallado de aquellos poemas en los que los escritores, en este caso mexcianos, intentan dilucidar y en ocasiones exponer su postura ante el hecho poeético, y ello desde una perspectiva que sin duda es fruto de toda una tradición pero a la que se acude para registrar una visión candente de la poesía. Este volumen parte de un estudio general, panorámico, en el que se analizan las diferentes propuestas metapoéticas desde los Contemporáneos hasta las últimas tendencias. A esta primera aportación le siguen estudios específicos de las artes poéticas de algunos poetas (Xavier Villaurrutia, Jorge Cuesta, Gilberto Owen, Octavio Paz, Efraín Huerta, Rosario Castellanos, Jaime Sabines, Gabriel Zaid, José Emilio Pacheco, Hormero Aridjis, Francisco Hernández, Alberto Blanco, Vicente Quirarte, Julián Herbert; y una reflexión sobre poesía mexicana reciente a partir del estudio de los metapoemas de algunas poetas), muestra de la buena salud de la que las artes poéticas siguen gozando en México. El lector podrá comprobar en estas páginas cómo con el paso de los años la concepción de lo poético ha ido variando y aportando nuevas formas de entender aquello que podríamos denominar la esencia de la poesía desde la misma poesía.
-
The published works of Andi Nachon (Buenos Aires, 1970) comprise more than half a dozen single-authored collections of poetry, inclusion in several recent anthologies, and her own anthology of Argentine women poets. Her name appears in articles and works on recent poetry from Argentina, as in Diana Bellessi’s La pequeña voz del mundo. She also gives frequent readings on the Buenos Aires poetry circuit. Her work, though, lacks a sustained critical study. This is surprising. Nachon’s poetry occupies, in form and technique, a space between the dominant trends of 80s and 90s poetry – broadly speaking, the neobarroco and objectivismo – whilst her themes take in contemporary pop culture, political memory and resistance, and what might be termed the psychogeography of the city. Ambiguity – of subject or narrative position; of syntax; of geographical or physical position; and of gender – characterizes much of her work. For these and other reasons, a detailed reading of a selection of poems from throughout her career is somewhat overdue. This paper sets out to examine a number aspects of her poetry: the context from which her earliest work emerges; its development of novel forms of address, in relation to comparable near-contemporary poets; explorations of space, including a form of psychogeography, in both her early collections and her volume Taiga (2000); the subtle political engagements found in her poetry, including a later collection Plaza real (2004); before looking at her most recent poetry and its interaction with non-poetic forms. Questions of the lyric and what has been called by Baltrusch and Lourido (2012) and Casas (2012), amongst others, “non-lyric poetry”, are central to these analyses.
-
Este volumen nace con el propósito de producir conocimiento crítico sobre las prácticas poéticas en el espacio público, sus funciones y su eficacia dentro de éste. A la inestabilidad funcional de la poesía y lo lírico en la actualidad se une la noción de espacio público, entendida tanto desde su vertiente conceptual, filosófica y social, como desde su vertiente material, física, ligada a la (re)presentación escénica. Espacios, sujetos e instituciones se redefinen de la mano de esta combinación. Así, la inclusión de la espacialidad en una teoría poética actualizada, la constitución de nuevos sujetos y subjetividades y la identificación de públicos y prácticas en torno a los conceptos de performatividad e intervención constituyen los vectores fundamentales de este libro. Sin acotación de ningún tipo en términos lingüísticos, nacionales o interartísticos, los trabajos aquí recogidos se reparten entre lo teórico-crítico y metodológico, los estudios de caso y las reflexiones en primera persona, teniendo como objetivo último la valoración de la incidencia de la poesía en el espacio público y sus efectos socio-políticos.
-
En una reflexión general sobre los procesos y prácticas culturales emergentes, Wlad Godzich subrayó la imposibilidad de estudiarlos de acuerdo con las categorías hegemónicas y convencionales, para las que en realidad suponen un desafío. La delimitación de la noción de poesía en nuestro tiempo, habida cuenta de su estatus multifuncional e inestable, es una tarea compleja. Refiriéndonos a la hibridación genérica y discursiva podríamos condensar la mayor parte de sus reformulaciones, causadas también por la aceptación de lo popular, lo masivo o lo tecnológico, y por la potencialidad crítica de la subjetividad y el sujeto. En línea con lo señalado por Godzich, tales cambios exigen nuevas perspectivas y metodologías de análisis, que vayan más allá de las derivadas de genologías de base apenas textual. Las poéticas que son objeto de estudio en este libro no serán acotadas en términos lingüísticos, nacionales o interartísticos; de forma correlativa, se presta atención a sistemas de significación no (solo) verbales, al acoger análisis sobre prácticas performativas, grafiti e intervención, poesía fractal o formatos televisivos, privilegiando siempre la investigación de su incidencia como interacción y mediación pública, además de sus efectos socio-políticos.
-
En este estudio se investigan nociones aportadas por la crítica literaria y socio-cultural en torno a la discursividad del espacio como modo de producción. Asimismo, se redefine el espacio poemático verbal en contraste con el espacio fractal y se propone un modo inclusivo de lectura del mismo basado en propuestas teóricas de diversas escuelas de pensamiento y nuevos espacios epistemológicos: formalismo (Víctor Shklovsky), postestructuralismo (Henri Lefebvre, Edward Soja Roland Barthes; Mitchell W. J. T.; Mieke Ball), psicología de la percepción (la Gestalt), el concepto de espacio negativo “Ma” (Alan Fletcher; Richard B. Pilgrim), la poética cognitiva (Gaston Bachelard; Peter Stockwell; Reuven Tsur). De modo particular, se analiza el concepto de espacio como agente semiótico en la poesía fractal de Ramon Dachs y Roger Olivella.
-
Esta tese de doutoramento pretende nun primeiro momento afondar na historia e análise do grupo poético Rompente, así como no seu contexto social e cultural. A partir deste marco examínase o concepto vangarda e como se desenvolveu no espazo temporal da Transición á democracia e autonomía de Galiza. Desta forma, a dixitalización e establecemento da obra de Rompente en soporte dixital facilitará o posterior estudo e dotará a comunidade investigadora dunha serie de documentos que, en moitos casos, ficaron inéditos ou descatalogados, polo cal o seu acceso era difícil de encamiñar. Estes pretenden focalizar o discurso de vangarda na Transición e na construcción do campo literario galego nesta altura. Así, o marco cronolóxico que abrangue a investigación é o que corresponde ao período de 1975 (nacemento da formación) até 1983 (disolución do grupo). A partir das novas interpertacións verbo da Transición revísase o campo literario galego, especialmente no que atinxe ao xénero lírico, mais dende un prisma socioliterario. Paralelamente, o marco teórico empregado encádrase nas dinámicas sociolóxicas de P. Bourdieu, E. Sanguineti e X. González-Millán. Este modelo de traballo permítenos entender mellor o desenvolvemento do campo, o rol da vangarda como repertorio a camino entre ideoloxía, política e praxe literaria, e tamén para desglosar a historia do grupo Rompente da forma máis exhaustiva posible. A revisión de conceptos chave como literatura nacional, vangarda, posmodernidade ou vangarda posmoderna, historiografía ou desconstrucción forman parte da escrita da tese. Non se busca nesta investigación unha reflexión dende a teoría da literatura destes conceptos. Forman parte do modelo teórico e explícanse en documento anexo, así é como se aportan apuntamentos verbo das dinámicas destes termos e como foron entendidos e practicados neste momento da historia do campo. O grupo Rompente amosou no seu devalar tres tipos de escrita: a) ensaio, b) creación poética e c) performance e produción radiofónica. Desta forma, desenvolveranse dous tipos de análise paralelos. Por una banda imos atender a produción teórica (sempre en cotexo coa teorías contemporáneas e practicadas en campos paralelos), para nun seguinte capítulo entender mellor a praxe literaria emanada do grupo. Atendendo a este último espazo de análise imos destacar tres tipos de texto. En primeiro lugar teriamos o texto poético estrictu senso, no que se analizan os documentos publicados (Crebar as liras, Follas de Resistencia Poética, Silabario da turbina, Triloxía dos Tres Tristes Tigres e A dama que fala), o manifestó Fóra as vosas sucias mans de Manoel Antonio! e tamén aquelas colaboracións illadas en revistas da época. A performance sería a segunda liña de traballo do grupo, da cal daremos conta a partir das análises practicadas por axentes críticos como A. Kaprow ou R.-L Goldberg, pretendendo demostrar como na Transición se deron experiencias vanguardistas que empatan coas dinámicas máis innovadoras na esfera internacional. En último lugar focalizaremos a experiencia radiofónica con Radio Esquimal e aqueles textos inéditos que rescatamos para dixitalizar e dar a coñecer. Estes tamén os imos pór en diálogo con outras experiencias paralelas noutros campos como o traballo desenvolvido por S. Beckett. A nivel xeral, desenvolveranse diferentes interpretacións do fenómeno literario de vangarda e do concepto de ideoloxía. Considero que as teorías da socioloxía da literatura e as dos Cultural Studies poden amosar un rendemento óptimo, xa que se intenciona describir como o grupo Rompente desconstrúe socio-literariamente e ideoloxicamente a vangarda mundial para o campo literario galego.
-
Ao acentuar a visualidade e o visionarismo das imagens verbais, ou a sua tensão e rapidez, a poesia de tradição moderna apresenta-se muitas vezes como uma espécie de cinema, uma arte na qual o fluxo das imagens desempenha um papel determinante. «O cinema extrai da pintura a acção latente de deslocação, de percurso. Tome-se um poema: não há diferença», escreveu Herberto Helder. Como pensar esta similaridade, esta convergência? Em que consiste o cinematismo da poesia? Os autores estudados neste livro encaminham-nos para algumas respostas. […] Quando são tidos em conta os diálogos da poesia com o cinema, a presença temática do universo cinematográfico é normalmente destacada, pelo que ganham especial relevância os poemas dedicados a filmes, realizadores e actores, ou os poemas que funcionam por processos ecfrásticos e por transposição narrativa. […] Há um outro tipo de relação entre a poesia e o cinema que diz respeito às cumplicidades entre duas artes que partilham uma extensa e multímoda reflexão sobre os processos de fazer imagem. Herberto Helder, Carlos de Oliveira, Luiza Neto Jorge, Al Berto, Luís Miguel Nava, Fernando Guerreiro ou Manuel Gusmão desenvolvem formas de intermedialidade situáveis nesse plano, que este livro procura apreender.
-
La poesía experimental latinoamericana se posiciona frente a la tradición textual que priva a la palabra escrita de sus potencialidades escénicas, gráficas y rituales, y cuestiona los límites del lenguaje, al tiempo que exalta su libertad. La reflexión sobre la letra y la sonoridad de la poesía nos permite considerar a la escritura no como portadora de significados externos a ella, sino como un pensamiento que se despliega por la página y más allá. El aquí y ahora de la escritura se encuentra con el aquí y ahora de la escena, lo cual abre camino a una poesía performativa. Este ensayo reflexiona acerca de estas cuestiones a través del análisis de un caso particular: el trabajo poético y de arte-acción de Raúl Zurita, fundador del Colectivo Acciones de Arte (CADA), el cual tuvo gran impacto en las manifestaciones de arte político durante la dictadura militar de Augusto Pinochet, así como en la manera de concebir los límites entre la literatura y el arte del performance.
-
This book explores the themes of displacement, exile and migration in the work of the most important Argentine poets since the 1950s. The book outlines the poetry of key authors in the second half of the twentieth century as well as writing by younger poets at the turn of the century. It includes generous selections of the original poems with new translations into English by the author.
-
This is a book about the politics of alternative poetries and poetic practices, and the ways that experiments in poetry have provided 'spaces' within which radical or revolutionary perspectives can be developed. It explores social and cultural ideas that more normative mainstream cultural representations might seek to suppress. It demonstrates the ways that poems say things about cultural and social issues, and can say them in new and different ways. My work is conceptual, drawing on a variety of theoretical positions to help read poems that are resistant to giving up an easily digested meaning. It is also empirical, and begins with the material evidence of the poems, worrying away at individual words in detailed analyses of the semantic and syntactical relationships in the work. I try to show that any difficulty is worth the effort, and that poems that try to reflect the complexities of modern and contemporary culture and society are not only sometimes difficult to read, but they often have to be.
-
El objetivo de este trabajo es realizar un análisis comparativo de la semiosis del espacio urbano en cinco poemarios publicados recientemente en la ciudad de Buenos Aires: Aquel corazón descamisado (2002) de Luis Tedesco, El carrito de Eneas (2003) de Daniel Samoilovich, La rebelión del instante (2005) de Diana Bellessi, Solos y solas (2005) de Tamara Kamenszain y Poemas del sin trabajo (2007) de Eduardo Mileo. En todos ellos se textualizan voces, miradas e itinerarios que atraviesan la ciudad contemporánea, apelando a una gran diversidad de imágenes, tópicos y estrategias discursivas. La tríada conceptual crisis-deconstrucción-empatía permitirá leer en conjunto diferentes modalidades en que los textos poéticos traducen y reenvían a las complejidades del imaginario social.
-
1. Exploring the sights and sounds of experimental poetry. 2. Heard words: the resonance of the sound on the page. 3. Latin American origins of poetic performativity. 4. From the past into the future 5. The performativity of word, space, form. 6. Poetic performativity. Between art and poetry. 7. Futuristic innovations of past formulations.
-
Prólogo Capítulo I: Testimoniar en oxímoron (El caso César Vallejo) Capítulo II: Testimoniar sin lengua (El caso Alejandra Pizarnik) Capítulo III: Testimoniar sin metáfora (Los casos Washington Cucurto, Martín Gambarotta, Roberta Iannamico). *** Testimoniar en oxímoron, testimoniar sin lengua, testimoniar sin metáfora. Con estas tres fórmulas, Tamara Kamenszain bordea lo dicho por la poesía en los casos César Vallejo, Alejandra Pizarnik, Washington Cucurto, Martín Gambarotta y Roberta Iannamico. El testimonio no es prueba de la realidad sino en todo caso una muestra de vida. La poesía como testimonio mantiene viva la posibilidad de decir. Poniendo los saberes en falta, la poesía dice, da cuenta de la realidad, pero sin que esto signifique apelar a los realismos. En la imposibilidad indecible de todo testimonio, allí la poesía encuentra su boca. En este marco, los ensayos de Kamenszain registran una nueva lectura, tejen otros textos: el Vallejo de España, aparta de mí este cáliz pone en fecha los hechos, recibe en el propio aliento la boca del otro, mata la muerte. Y así como Vallejo deja entrar lo que de vida hay en la muerte, Pizarnik tramita lo que de muerte hay en la vida, en el punto de cese de la lengua que habla en sus últimos libros. Intentando despegar la escritura poética de su herramienta retórica por excelencia, la metáfora, los nuevos poetas buscan pinchar el efecto de show de la realidad. El realismo atolondrado en Cucurto, la búsqueda de lo real en Gambarotta, y el uso en Iannamico son modos de poner al poema en circulación, justo antes de que la ‘literatura’ se extinga. Precisa, lúcida y emotiva, la mirada de Kamenszain renueva las lecturas de dos grandes poetas de la poesía latinoamericana y descubre modos posibles de leer a las nuevas generaciones de la poesía argentina.
-
Eduardo Milán registra la tradición poética latinoamericana a partir de un presente poético integrado por Rubén Darío, Vicente Huidobro, César Vallejo, Pablo Neruda, Oliverio Girondo, Lezama Lima, Octavio Paz y Haroldo de Campos. Milán localiza también en el paisaje poético a los herederos de estos autores: Rodolfo Hinostroza, Raúl Zurita, Néstor Perlongher, Antonio Cisneros, José Kozer y David Huerta.
Explorar
POEPOLIT
Enfoque
- Literário
- Histórico (16)
- Análise Cultural (10)
- Estudos Culturais (9)
- Feminista (9)
- Semiótico-Cultural (9)
- Interartes (8)
- Estético (6)
- Estudos sobre a Espacialidade/Cidade (6)
- Comparatista (5)
- Estudos de Filosofia/Teoria Política (5)
- Estudos sobre Oralidade/Sonoridade (5)
- Sobre Performance (5)
- Sociológico (4)
- Estudos de Gênero (3)
- Filológico (3)
- Hermenêutico (3)
- Media Studies (3)
- Antropológico (2)
- Empírico/Sistémico (2)
- Estudos Gays-Lésbicos (2)
- Estudos sobre a Subalternidade (2)
- Estudos sobre Migrações (2)
- Análise do Discurso (1)
- Estudos Étnicos (1)
- Retórico (1)
Espaço Geocultural
-
América
(17)
- América do Sul (12)
- América do Norte (3)
- América Central (2)
-
Europa
(10)
- Europa Atlântica (6)
- Europa Mediterrânea (3)
- Ásia (1)
Período
- 1990–atualidade (27)
- 1946–1989 (17)
- 1901–1945 (6)
Relações Interartísticas
- Performance (17)
- Artes Gráficas (12)
- Música (9)
- Artes Eletrônicas (8)
- Improvisação e Happening (8)
- Pintura (6)
- Artes Cênicas (5)
- Fotografia (5)
- Vídeo (4)
- Arquitetura e Urbanismo (3)
Repertórios
- Poéticas das Neovanguardas
- Poéticas Identitárias (17)
- Poéticas Sociais (16)
- Metapoesia (15)
- Poéticas do Corpo (11)
- Poéticas Intimistas (11)
- Poéticas da Voz (10)
- Poéticas Lúdicas (9)
- Poesia Tradicional (8)
- Poéticas Feministas (8)
- Poéticas Satíricas (8)
- Poéticas Minimalistas (6)
- Poéticas Narrativas (6)
- Poéticas Agitprop (5)
- Poéticas Biográficas (5)
- Poéticas da Encenação (5)
- Poéticas do Conhecimento (5)
- Poéticas do Espetáculo (5)
- Poéticas Heteroeróticas (5)
- Poéticas Homoeróticas (5)
- Poéticas Surrealistas (5)
- Poéticas da Improvisação (3)
- Poéticas Deconstrutivas (3)
- Poéticas Neoépicas (2)
- Poéticas Queer (2)
- Poéticas Religiosas e Confessionais (1)
Tipo de recurso
- Artigo em Revista (2)
- Artigo em Revista Científica (9)
- Dissertação (1)
- Livro (11)
- Página Web (2)
- Secção de Livro (3)
Ano de publicação
- Entre 1900 e 1999 (3)
- Entre 2000 e 2026 (22)
- Desconhecido (3)