A sua pesquisa
Resultados 11 recursos
-
Like the generation connected with the Lisbon-based journal Orpheu, the group connected with the journal Presença also embraced satire comfortably and understood it as one of the components that most accentuates the critical dimension of the artist’s multifaceted personality. In this article, which seeks to fill a void in the studies of the Presença group, I assert that their satire is one of the processes through which the personality of the poet is revealed in confrontation with the world and with others. But satire and satiric notes are also expressions of the dialogical alterity of an egotistical I-poet with his Id and his Superego (Freud). The satire of José Régio and Miguel Torga is a force that comes from a person conscious of his uniqueness and of his will to impose the sovereignty of his psychic voice on reality or on a sometimes imposing hyper-reality.
-
Abstract: In the world of Mexican poetry of the 20th and 21st centuries an intense melancholy can be seen. Poets such as Ramon López Velarde, Xavier Villaurrutia, Efraín Huerta, Jaime Labastida, Francisco Hernández or Marco Antonio Campos, among others, may be clearly set into this poetic mode. Each one of these authors has dealt with one or several of the many expressions related to melancholy, from tedium to erotic impulse, patriotic passion or more often, anguish provoked by illness, suicide and death. Given my belief that Jaime Sabines’work springs from melancholic humor, particularly from some of its symptoms described in philosophy, sociology or anthropology, and since this may explain his retreat from writing quite a few years before his death, this article approaches Sabines´ poetry taking into account some of the most relevant and well-known studies on melancholy (Agamben, Bartra, Paz, Castro Santiago or Arancibia). Resumen: En el mapa de la poesía mexicana de los siglos XX y XXI se aprecia una intensa presencia del carácter melancólico. En esta línea podrían ubicarse Ramón López Velarde, Xavier Villaurrutia, Efraín Huerta, Jaime Labastida, Francisco Hernández o Marco Antonio Campos, entre otros. Cada uno de estos autores ha poetizado algunas de las múltiples caras de la tristeza, desde el tedio y el abatimiento hasta la exacerbación erótica, la pasión patriótica o, más frecuentemente, la angustia por la enfermedad, el suicidio y la muerte. Dada mi convicción de que la obra de Jaime Sabines es fruto del humor melancólico –en particular de algunas de las manifestaciones de éste descritas desde la filosofía, la sociología y la antropología– y puesto que puede explicar su casi completa renuncia a la creación poética bastantes años antes de su muerte, este trabajo lee al autor chiapaneco a la luz de algunos destacados estudios sobre la melancolía (Agamben, Bartra, Paz, Castro Santiago o Arancibia).
-
No mundo ocidental, são muitas as vozes que nos vão lembrando, de tempos a tempos, que já não sabemos encarar a morte com frontalidade e dignidade. Assumiu-se que falar da morte é produzir uma dor ou um mal-estar que colidem com os valores da nossa sociedade, cada vez mais voltada para o culto da beleza e da eterna juventude. Até sensivelmente às décadas de 70 ou 80 do século passado, a sociedade portuguesa, sobretudo a mais rural, não escondia dos mais novos as doenças, o envelhecimento e a morte dos entes queridos, e o cancioneiro infantil e juvenil era uma das grandes expressões e uma das fontes de todos estes temas. Hoje, estas são questões praticamente silenciadas, dir-se-ia até proibidas, e por isso muitas crianças são educadas sem o conhecimento da morte. Partindo destes pressupostos, abordaremos neste artigo a questão da morte na poesia oral e tradicional infantil portuguesa moderna e contemporânea. Veremos, em particular, se a morte aparece mais como personagem ou mais como acontecimento, refletiremos sobre os seus tipos e as suas incidências semânticas, simbólicas e pragmáticas, e discutiremos se vale a pena trazer estes textos para o contexto educativo.
-
Reconheço na literatura e nos estudos literários um lugar central na História e na evolução do ser humano e da sociedade, e este livro, dividido em duas secções (Poesia e Ficção), é o reflexo disso mesmo; reflexo, também, de obras teóricas que, independentemente dos seus princípios de base (mais biografistas, psicologistas ou socioculturais, mais formalistas e estruturalistas, mais de estilística e retórica, etc., ou mais de síntese entre as várias orientações), têm sido decisivas para a constituição da crítica literária moderna e do seu propósito de determinação, na medida do possível, dos sentidos e valores de um texto literário ou de um sistema de obras literárias.
-
Artes poéticas mexicana (de los Contemporáneos a la actualidad) nace de la necesidad de abordar un aspecto esencia a la hora de acercarnos a la poesía, el estudio, el análisis detallado de aquellos poemas en los que los escritores, en este caso mexcianos, intentan dilucidar y en ocasiones exponer su postura ante el hecho poeético, y ello desde una perspectiva que sin duda es fruto de toda una tradición pero a la que se acude para registrar una visión candente de la poesía. Este volumen parte de un estudio general, panorámico, en el que se analizan las diferentes propuestas metapoéticas desde los Contemporáneos hasta las últimas tendencias. A esta primera aportación le siguen estudios específicos de las artes poéticas de algunos poetas (Xavier Villaurrutia, Jorge Cuesta, Gilberto Owen, Octavio Paz, Efraín Huerta, Rosario Castellanos, Jaime Sabines, Gabriel Zaid, José Emilio Pacheco, Hormero Aridjis, Francisco Hernández, Alberto Blanco, Vicente Quirarte, Julián Herbert; y una reflexión sobre poesía mexicana reciente a partir del estudio de los metapoemas de algunas poetas), muestra de la buena salud de la que las artes poéticas siguen gozando en México. El lector podrá comprobar en estas páginas cómo con el paso de los años la concepción de lo poético ha ido variando y aportando nuevas formas de entender aquello que podríamos denominar la esencia de la poesía desde la misma poesía.
-
Asomarse a la escritura de Francisco Hernández (San Andrés de Tuxla, 1946) significa descubrir los infinitos matices del sufrimiento del artista en una gama tan amplia como la que va del escueto aforismo al poema en prosa. Desde su primer libro, aparecido hace ahora cuarenta años, el autor ha ido conformando el discurso poético más atormentado e inquietante de su generación. Y también uno de los más polifónicos.
-
Desde que Serge Doubrovsky definiu na súa novela de 1977, Fils, a categoría “autoficción” até a súa recuperación serodia desde o ámbito da narrativa –revisada na península por teóricos como J. M. Pozuelo Yvancos ou Manuel Alberca–, son múltiplas as aplicacións e reflexións arredor desa modalidade pretendidamente transxenérica. Certas modulacións presentes no discurso poético, como a aparición do nome da autora ou un entretecido poemático de datos procedentes da súa biografía, permiten trasladar esa tensión entre o biográfico e o ficcional aos textos.
-
Este volumen nace con el propósito de producir conocimiento crítico sobre las prácticas poéticas en el espacio público, sus funciones y su eficacia dentro de éste. A la inestabilidad funcional de la poesía y lo lírico en la actualidad se une la noción de espacio público, entendida tanto desde su vertiente conceptual, filosófica y social, como desde su vertiente material, física, ligada a la (re)presentación escénica. Espacios, sujetos e instituciones se redefinen de la mano de esta combinación. Así, la inclusión de la espacialidad en una teoría poética actualizada, la constitución de nuevos sujetos y subjetividades y la identificación de públicos y prácticas en torno a los conceptos de performatividad e intervención constituyen los vectores fundamentales de este libro. Sin acotación de ningún tipo en términos lingüísticos, nacionales o interartísticos, los trabajos aquí recogidos se reparten entre lo teórico-crítico y metodológico, los estudios de caso y las reflexiones en primera persona, teniendo como objetivo último la valoración de la incidencia de la poesía en el espacio público y sus efectos socio-políticos.
-
En una reflexión general sobre los procesos y prácticas culturales emergentes, Wlad Godzich subrayó la imposibilidad de estudiarlos de acuerdo con las categorías hegemónicas y convencionales, para las que en realidad suponen un desafío. La delimitación de la noción de poesía en nuestro tiempo, habida cuenta de su estatus multifuncional e inestable, es una tarea compleja. Refiriéndonos a la hibridación genérica y discursiva podríamos condensar la mayor parte de sus reformulaciones, causadas también por la aceptación de lo popular, lo masivo o lo tecnológico, y por la potencialidad crítica de la subjetividad y el sujeto. En línea con lo señalado por Godzich, tales cambios exigen nuevas perspectivas y metodologías de análisis, que vayan más allá de las derivadas de genologías de base apenas textual. Las poéticas que son objeto de estudio en este libro no serán acotadas en términos lingüísticos, nacionales o interartísticos; de forma correlativa, se presta atención a sistemas de significación no (solo) verbales, al acoger análisis sobre prácticas performativas, grafiti e intervención, poesía fractal o formatos televisivos, privilegiando siempre la investigación de su incidencia como interacción y mediación pública, además de sus efectos socio-políticos.
-
El estudio de prácticas poéticas surgidas de experiencias políticas antagonistas o, en general, vinculadas a los movimientos sociales, muestra la existencia de productos literarios que incorporan modelos, criterios y habitus (Bourdieu, 1992) propios de campos sociales no específicamente literarios. En ese marco puede ser analizada la poesía de Patricia Heras –activista queer de base, escritora inédita y artista ocasional–, que fue víctima de un montaje policial (el conocido como Caso 4F) y de un sistema represivo que la llevaron al suicidio en abril de 2011. Dado que fueron su implicación en el caso y su muerte los factores que desencadenaron la salida a la luz de sus textos literarios (poemas, guiones, diarios y narraciones), primero en el blog Poeta muerta (Putas cárceles de papel) y posteriormente en el libro Poeta muerta (Heras, 2014) este artículo desarrolla determinadas propuestas metodológicas que permiten estudiar los vínculos entre creación poética, antagonismo político y marginalidad social. La tensión público-privado en obras relacionadas con experiencias reivindicativas, los horizontes de eficacia sociopolítica previstos para textos y procesos de este tipo, o los repertorios (Even-Zohar, 1997) y criterios de reconocimiento activados en el caso de Patricia Heras son algunos de los aspectos que merecen un estudio específico.
Explorar
POEPOLIT
Enfoque
- Literário
- Hermenêutico (5)
- Histórico (5)
- Empírico/Sistémico (4)
- Estético (4)
- Feminista (4)
- Análise Cultural (3)
- Comparatista (3)
- Estudos Culturais (3)
- Estudos de Filosofia/Teoria Política (3)
- Estudos sobre a Espacialidade/Cidade (3)
- Filológico (3)
- Retórico (3)
- Semiótico-Cultural (3)
- Sociológico (3)
- Antropológico (2)
- Estudos de Gênero (2)
- Estudos sobre Oralidade/Sonoridade (2)
- Estudos Étnicos (1)
- Estudos sobre a Subalternidade (1)
- Estudos Sobre o Corpo (1)
- Interartes (1)
- Media Studies (1)
- Sobre Performance (1)
Espaço Geocultural
-
Europa
(5)
- Europa Atlântica (4)
- Europa Mediterrânea (1)
-
América
(3)
- América do Norte (3)
- América Central (1)
Período
- 1990–atualidade (8)
- 1946–1989 (7)
- 1901–1945 (5)
Relações Interartísticas
- Performance (3)
- Artes Cênicas (2)
- Artes Gráficas (2)
- Dança (2)
- Graffiti (2)
- Improvisação e Happening (2)
- Música (2)
- Pintura (2)
- Vídeo (2)
- Artes Eletrônicas (1)
- Escultura (1)
- Fotografia (1)
Repertórios
- Metapoesia (6)
- Poéticas Lúdicas (6)
- Poéticas Satíricas (6)
- Poéticas Sociais (6)
- Poéticas do Corpo (5)
- Poesia Tradicional (4)
- Poéticas das Neovanguardas (4)
- Poéticas Feministas (4)
- Poéticas Narrativas (4)
- Poéticas Biográficas (3)
- Poéticas da Encenação (3)
- Poéticas da Voz (3)
- Poéticas Identitárias (3)
- Poéticas Neoépicas (3)
- Poéticas do Conhecimento (2)
- Poéticas do Espetáculo (2)
- Poéticas Heteroeróticas (2)
- Poéticas Homoeróticas (2)
- Poéticas Intimistas (2)
- Poéticas Queer (2)
- Poéticas Surrealistas (2)
- Poéticas Agitprop (1)
- Poéticas da Improvisação (1)
- Poéticas Deconstrutivas (1)
- Poéticas Minimalistas (1)
Tipo de recurso
- Artigo em Revista Científica (3)
- Livro (3)
- Secção de Livro (5)
Ano de publicação
-
Entre 2000 e 2026
(11)
- Entre 2010 e 2019 (11)