A sua pesquisa
Resultados 6 recursos
-
This article addresses the interaction between urban regeneration and cultural policies. Planning and developing urban transformation may foster positive and experience design through the experience economy, targeting a cohesive cultural narrative and identity. The discussed case study discussed here concerns the reuse of the AXA Building in the historic center of the city of Porto, in Portugal, as an alternative to classical integrated urban cultural policy and the promotion of free access dynamic leisure activities. In this case, the reuse of a historical building resulted from a hybrid project. Characterized by fusion, the design combined urban rehabilitation, heritage conservation and maintenance, cultural institutions, environments and experiences, social interaction, recreation, and programs aimed at improving the quality of life of both residents and visitors.
-
En las páginas que siguen examinaré algunas consecuencias de la inestabilidad funcional del sujeto poético en la poesía actual, entendido este como algo más que una manifestación morfológica o un distribuidor deíctico que operan en el poema para sustentar una determinada cohesión enuncia¬tiva y discursiva. Esos dos parámetros, en concordancia con lo resuelto previamente por la narratología respecto a la figura del narrador en el relato, resultaron largamente privilegiados por las aproximaciones formal-estructuralista y semiótico-sintáctica al texto poético. Lo fueron, es cierto, en un segmento histórico en el que el propio concepto de poema solía ser más restringido en términos formales, elocutivos y culturales que el hoy comúnmente manejado, quizás por ins¬cribirse aquella coyuntura en lo que Jacques Rancière (2005) ha llamado régimen representativo del arte y de la literatura. En él, por cierto, la postulación desde la propia obra de un sentido de comunidad ética se impone a cualquier movimien¬to emancipatorio, algo esto último que para Rancière es más propio de un segundo régimen de identificación actuante en el terreno artístico, el estético. En correspondencia, el público, la audiencia, quienes leen en aquel primer régimen, se recono¬cerían como espectadores antes que como actores en el espacio material y simbólico por ellos ocupado. Justo por esto nos interesará igualmente la proyección que lo anterior introduce en los planos de la intersubjetividad y de lo público. Si bien, para creer que tal proyección resulte en algún sentido efectiva, o por lo menos real, en cualquiera de los dos regímenes de identificación indicados, no es exigible ya la convicción de que la poesía sea un arma cargada de futuro al modo –referencial, temático, retórico, performativo…– en el que determinados programas literarios e ideológicos próximos al socialrealismo comprendieron el lugar político del poema y en general del arte a lo largo de una buena parte del siglo XX.
-
Este volumen nace con el propósito de producir conocimiento crítico sobre las prácticas poéticas en el espacio público, sus funciones y su eficacia dentro de éste. A la inestabilidad funcional de la poesía y lo lírico en la actualidad se une la noción de espacio público, entendida tanto desde su vertiente conceptual, filosófica y social, como desde su vertiente material, física, ligada a la (re)presentación escénica. Espacios, sujetos e instituciones se redefinen de la mano de esta combinación. Así, la inclusión de la espacialidad en una teoría poética actualizada, la constitución de nuevos sujetos y subjetividades y la identificación de públicos y prácticas en torno a los conceptos de performatividad e intervención constituyen los vectores fundamentales de este libro. Sin acotación de ningún tipo en términos lingüísticos, nacionales o interartísticos, los trabajos aquí recogidos se reparten entre lo teórico-crítico y metodológico, los estudios de caso y las reflexiones en primera persona, teniendo como objetivo último la valoración de la incidencia de la poesía en el espacio público y sus efectos socio-políticos.
-
Para começar a falar de “contaminações”, vou relatar uma viagem e uma performance que realizei. No dia 22 de junho de 2007, contrariando todos os conselhos de amigos, médicos e parentes, peguei um avião de Paris para Kiev, na Ucrânia, e de lá parti de carro, com um guia e mais duas pessoas, para Pripyat, a cidade fantasma onde houve em 1986 a famosa catástrofe de Chernobyl. Era uma viagem cheia de riscos, claro. Na cidade, a mais afetada pelo acidente, não se pode morar, não se pode comer, não se pode ficar muito tempo. Ali estávamos expostos a uma média de 130 microroentgens por hora de radiação gama, proveniente do césio que paira no local. Isso nos permitiria ficar, no máximo, duas horas. Ficamos quase seis. Apesar de não ser uma cidade propria mente turística, a arquitetura uniforme, remanescente do antigo bloco comunista, os edifícios em ruínas e de arestas enferrujadas, os objetos contaminados, deixados pelos mora dores há vinte anos, as ruas invadidas pelo mato causavam um estranho fascínio. Em determinado momento, avisei que eu precisaria me afastar do grupo e, diante do Palácio da Cultura, bem no centro da cidade, realizei a primeira (e provavelmente única edição da) Conferência poético-radioativa de Pripyat. A conferência contava com abertura solene, leitura de poemas meus e de Paul Dehn “poeta que escreveu sobre e sob a era atômica” e com o “abandono” de alguns livros no lugar. Ali, na solidão daquela conferência de um homem só, a milhares de quilômetros de qualquer coisa familiar, circundado pelo silêncio do fim do mundo, eu fazia, ainda que sem saber, um hino às contaminações, além, claro, de me contaminar, tornando-me, provavelmente, o primeiro poeta radioativo do mundo. Sim, haviam me alertado do risco de desenvolver um câncer ou gerar um filho anormal. Mas pergunto: não faria isso também parte da performance?
-
En 1990, Llorenç Barber explicaba nun programa de televisión, Sitio Distinto, como todos os seres humanos levamos un campanario na nosa memoria. O conxunto de badaladas que se produce no noso sistema neuronal e social fai que a vida teña sentido, que teña musicalidade. Porén, o conxunto de badaladas poden derivar nun ruído que deriva en confusión. Isto mesmo é extensible na hora de realizar exercicios memorísticos. Ás veces é o ruído o que non nos permite chegar a un produto que non figura no canon ou tamén nos imposibilita a manexar coa maior autonomía conceptos, ideas ou textos dende os postulados que os orixinan. Isto último é o que pretendemos acometer neste artigo. Escollemos facer memoria dun pasado moi próximo, pero á vez moi afastado por descoñecemento. Para tal finalidade, focalizamos un produto pluridisciplinario: o programa Sitio Distinto, dirixido por Antón Reixa e emitido pola Televisión de Galicia (TVG) en 1990. Con el, contemplamos atinxir dous obxectivos. O primeiro é o de describir e dar a coñecer un produto cultural que define un habitus (Bourdieu, 1992) que se desenvolveu na praxe artística do campo entre a Transición política do franquismo á democracia e o seu asentamento nos anos oitenta.
-
Més que no pas d’incidència, m’ha sortit de parlar de dissidència, ja que la incidència ha de respondre en primer lloc a una manera de ser, de fer i de situar-se en el món. I començaré, per citar una frase del nostre company de llibre, en Márcio-André, que ve en relació al que és per mi un artista. Sempre dic que un artista ho és perquè no sap fer una altra cosa (o no vol, o renega de fer-ho). I vet aquí el que Márcio-André respon pel que fa a això, en una entrevista que es fa a ell mateix, i la seva resposta, la subscric.
Explorar
POEPOLIT
Enfoque
- Sobre Performance
- Interartes (5)
- Estético (4)
- Semiótico-Cultural (4)
- Sociológico (4)
- Antropológico (3)
- Empírico/Sistémico (3)
- Estudos de Filosofia/Teoria Política (3)
- Análise Cultural (2)
- Comparatista (2)
- Estudos sobre a Espacialidade/Cidade (2)
- Estudos sobre a Subalternidade (2)
- Estudos sobre Oralidade/Sonoridade (2)
- Hermenêutico (2)
- Histórico (2)
- Literário (2)
- Media Studies (2)
- Estudos de Gênero (1)
- Estudos Étnicos (1)
- Feminista (1)
Espaço Geocultural
-
Europa
(3)
- Europa Atlântica (2)
- Europa Mediterrânea (1)
Período
- 1990–atualidade (5)
- 1946–1989 (4)
- 1901–1945 (1)
Relações Interartísticas
- Performance (6)
- Artes Cênicas (4)
- Música (4)
- Vídeo (3)
- Artes Eletrônicas (2)
- Dança (2)
- Graffiti (2)
- Improvisação e Happening (2)
- Pintura (2)
- Arquitetura e Urbanismo (1)
- Artes Gráficas (1)
- Escultura (1)
- Fotografia (1)
- Outras (1)
Repertórios
- Poéticas Agitprop (4)
- Poéticas do Espetáculo (4)
- Poéticas Identitárias (4)
- Poéticas Sociais (4)
- Metapoesia (3)
- Poéticas da Encenação (3)
- Poéticas do Conhecimento (3)
- Poéticas Lúdicas (3)
- Poéticas Neoépicas (3)
- Poéticas Satíricas (3)
- Poéticas Biográficas (2)
- Poéticas da Voz (2)
- Poéticas das Neovanguardas (2)
- Poéticas do Corpo (2)
- Poesia Tradicional (1)
- Poéticas Feministas (1)
- Poéticas Heteroeróticas (1)
- Poéticas Homoeróticas (1)
- Poéticas Intimistas (1)
- Poéticas Minimalistas (1)
- Poéticas Narrativas (1)
- Poéticas Queer (1)
Tipo de recurso
- Artigo em Revista Científica (1)
- Livro (1)
- Secção de Livro (4)